<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="/posts/rss.xsl"?>
<rss version="2.0">
<channel>

<title>https://wall1.loxblog.com</title>
<link>https://wall1.loxblog.com</link>
<description>مقالات مهم و مقالات به روز.با هزار مقاله به روز باشید</description>
<language>fa-ir</language>
<generator>loxblog.com</generator>
<copyright>loxblog.com</copyright>


<item>
<title>ناپلئون بناپارت</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/ناپلئون-بناپارت</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/ناپلئون-بناپارت</guid>

<description><![CDATA[
ناپلئون یکم یا ناپلئون بناپارت (به فرانسوی: Napol&eacute;on Bonaparte) (زاده ۱۵ اوت ۱۷۶۹ میلادی - درگذشته ۵ مه ۱۸۲۱ میلادی)، به عنوان نخستین امپراتور فرانسه در فاصله سال&zwnj;های ۱۸۰۴ تا ۱۸۱۵ میلادی بر این کشور حکومت کرد و نقش بسزایی در تاریخ اروپا ایفا نمود.
ناپلئون در جزیره کرس  متولد شد و به عنوان افسر توپخانه تعلیم دید. در وقایع بعد از انقلاب کبیر  فرانسه به تدریج رشد کرد و در جنگ&zwnj;های مختلف فرماندهی نیروهای فرانسوی را  برعهده داشت. در سال ۱۷۹۹، ناپلئون طی کودتای ۱۸ برومر خود را به عنوان کنسول اول  منصوب کرد و عملاً قدرتمندترین فرد فرانسه شد تا آن که پنج سال بعد به  مقام امپراتوری فرانسه رسید. وی در اولین دههٔ قرن ۱۹ ارتش فرانسه را علیه  اکثر قدرت&zwnj;های اروپایی هدایت کرد و پس از رشته&zwnj;ای از پیروزی&zwnj;ها موقعیت  فرانسه را به عنوان یکی از قدرت&zwnj;های غالب قاره اروپا تثبیت کرد. در این  دوره حوزه نفوذ فرانسه از طریق اتحادهای متعدد با سایر کشورها و انتصاب  دوستان و اعضای خانواده ناپلئون به رهبری دیگر کشورهای تصرف شده توسط  فرانسه، گسترش یافت.
تاکتیک&zwnj;های او باعث پیروزی&zwnj;های بسیاری برای ارتش فرانسه در برابر  ارتش&zwnj;هایی شد که حتی در بعضی موارد از لحاظ تعداد بر ارتش فرانسه برتری  داشتند. به همین دلیل وی به عنوان یکی از فرماندهان نظامی تاریخ شناخته  شده&zwnj;است.
ناپلئون یکم یا ناپلئون بناپارت (به فرانسوی: Napol&eacute;on Bonaparte) (زاده ۱۵ اوت ۱۷۶۹ میلادی - درگذشته ۵ مه ۱۸۲۱ میلادی)، به عنوان نخستین امپراتور فرانسه در فاصله سال&zwnj;های ۱۸۰۴ تا ۱۸۱۵ میلادی بر این کشور حکومت کرد و نقش بسزایی در تاریخ اروپا ایفا نمود.
ناپلئون در جزیره کرس  متولد شد و به عنوان افسر توپخانه تعلیم دید. در وقایع بعد از انقلاب کبیر  فرانسه به تدریج رشد کرد و در جنگ&zwnj;های مختلف فرماندهی نیروهای فرانسوی را  برعهده داشت. در سال ۱۷۹۹، ناپلئون طی کودتای ۱۸ برومر خود را به عنوان کنسول اول  منصوب کرد و عملاً قدرتمندترین فرد فرانسه شد تا آن که پنج سال بعد به  مقام امپراتوری فرانسه رسید. وی در اولین دههٔ قرن ۱۹ ارتش فرانسه را علیه  اکثر قدرت&zwnj;های اروپایی هدایت کرد و پس از رشته&zwnj;ای از پیروزی&zwnj;ها موقعیت  فرانسه را به عنوان یکی از قدرت&zwnj;های غالب قاره اروپا تثبیت کرد. در این  دوره حوزه نفوذ فرانسه از طریق اتحادهای متعدد با سایر کشورها و انتصاب  دوستان و اعضای خانواده ناپلئون به رهبری دیگر کشورهای تصرف شده توسط  فرانسه، گسترش یافت.
تاکتیک&zwnj;های او باعث پیروزی&zwnj;های بسیاری برای ارتش فرانسه در برابر  ارتش&zwnj;هایی شد که حتی در بعضی موارد از لحاظ تعداد بر ارتش فرانسه برتری  داشتند. به همین دلیل وی به عنوان یکی از فرماندهان نظامی تاریخ شناخته  شده&zwnj;است.
سال&zwnj;های ابتدایی و تحصیلات
ناپلئون در ۱۵ اوت ۱۷۶۹ در شهر آژاکسیو جزیره کرس متولد شد. تولد وی یک سال بعد از آن اتفاق افتاد که این جزیره توسط فرانسه از کنترل جمهوری جنوا  خارج شده بود. او که در خانواده&zwnj;ای پرجمعیت بدنیا آمده بود، یک برادر  بزرگتر به نام جوزف، برادرانی کوچکتر به نام&zwnj;های لوسین، لویی و جروم و نیز  خواهرانی کوچکتر به نام&zwnj;های الیزا، پاولین و کارولین داشت. خانواده او  اصالتاًٌ از نجیب زادگان نه چندان بلندپایه ایتالیایی بودند که در قرن  شانزدهم به جزیره کرس آمده بودند.
پدر او کارلو در سال ۱۷۷۷ به عنوان نماینده کرس در دربار لوئی شانزدهم منصوب شد.
تربیت سخت&zwnj;گیرانه مادر ناپلئون تأثیر عمده&zwnj;ای بر شخصیت او در سال&zwnj;های  کودکی داشت. او اندکی قبل از تولد دو سالگی در کلیسای جامع آژاکسیو به  عنوان کاتولیک  تعمید داده شد. به دلیل موقعیت و روابط مناسب خانواده بناپارت، وی نسبت به  ساکنین کرس در آن زمان از موقعیت&zwnj;های تحصیلی بهتری برخوردار بود.
ناپلئون در ابتدای سال ۱۷۷۹ برای یادگیری زبان فرانسوی به یک مدرسه  مذهبی در فرانسه رفت و چند ماه بعد در یک مدرسهٔ نظامی در فرانسه پذیرفته  شد. وی زبان فرانسوی را با لهجهٔ کرسی قابل توجهی صحبت می&zwnj;کرد و هرگز قادر  به هجی صحیح کلمات نشد، به همین دلیل در طول تحصیل بارها توسط دیگر دانش  آموزان مورد استهزإ واقع می&zwnj;شد. پس از اتمام تحصیل در آن مدرسه در سال ۱۷۸۴  وی در مدرسه نظامی معتبر پاریس پذیرفته شد. او در این مدرسه تحصیلات خود  را در آموزش توپخانه ادامه داد. پس از فوت پدرش و کاهش درآمد وی، دروس  مربوط به دوسال را در یک سال به اتمام رساند. ممتحن وی در این مدرسه  دانشمند معروف لاپلاس بود که بعدها توسط ناپلئون به عضویت مجلس سنا در آمد.
اوج گیری
پس از فارغ&zwnj;التحصیلی در سال ۱۷۸۵ با درجه ستوان دوم توپخانه به ارتش پیوست. پس از انقلاب فرانسه  در سال ۱۷۸۹ وی به مدت دو سال از خدمت نظامی کناره&zwnj;گیری کرد و اوقات خود  را در پاریس و کرس سپری نمود. او در این زمان به شدت طرفدار تحرکات ملی  گرایانه در کرس بود به طوری که در نامه&zwnj;ای که در در ماه می ۱۷۸۹ به پاسکوآل  پاولی از رهبران جامعه کورسیکا به شدت از فرانسویان و تصرف کرس توسط آنان  انتقاد و بدگویی کرد. او سال&zwnj;های ابتدایی بعد از انقلاب را در کرس و در  کشمکش با انقلابیون، سلطنت طلبان و ملی&zwnj;گرایان کرس سپری کرد. بناپارت  پشتیبان مستقیم ژاکوبن&zwnj;ها  بود و فرماندهی دسته&zwnj;ای از شبه&zwnj;نظامیان کرس را برعهده داشت. او در سال  ۱۷۹۲ توانست مقامات ارتش فرانسه را راضی کند که وی را مجدداً به خدمت در  ارتش بپذیرند. در این سال ائتلافی از قدرت&zwnj;های اروپایی علیه جمهوری فرانسه  تشکیل شد و دو طرف بر سر مناطقی که امروزه در کشور ایتالیا واقع شده&zwnj;اند  وارد جنگ شدند.
محاصره تولون (۱۷۹۳)
در سال ۱۷۹۳ در شهر تولون در جنوب فرانسه یک شورش ضد انقلابی برپا شد  واین شهربه اشغال سلطنت طلبان و نیروهای انگلیسی درآمد. ارتش انقلابی  فرانسه، تولون را از راه خشکی محاصره کرد. محاصره به کندی و بی نتیجه پیش  می&zwnj;رفت تا اینکه بناپارت به معاونت فرماندهی توپخانه منصوب شد. او پس  ازاستقرار توپهای خود به آرایشی که از مدتها پیش در نظر داشت و پس از یک  گلوله&zwnj;باران شدید تپهٔ اگیت راکه بر خلیج مشرف بود به تصرف درآورد واز روی  آن آتش توپخانه رابه روی کشتیهای انگلیسی گشود. این اقدام موجب فرار  کشتی&zwnj;ها شد. دو روز بعد در هفدهم دسامبر جمهوری خواهان به استحکامات شهر  حمله بردند و به عقب رانده شدند اما بناپارت با یک ستون ذخیره به کمک شتافت  و در جریان این حمله مجروح شد. این اقدام موجب پیروزی جمهوری خواهان شد و  در پی آن شهر به تصرف آن&zwnj;ها در آمد. این پیروزی موجب ارتقا درجهٔ بناپارت  شد.
سیزدهم واندیمیر (۱۷۹۵)
بعد از سقوط برادران روبسپیر، ناپلئون هم به دلیل ارتباط با آن دو تحت بازداشت خانگی قرار گرفت اما در ظرف دو هفته مجدداً آزاد شد. در سوم اکتبر سلطنت طلبان در پاریس شورش کردند و به سمت مواضع مجمع ملی فرانسه  در حال پیشروی بودند. در این زمان مسئولیت محافظت از مجمع به ناپلئون  سپرده شد و او با استفاده از تجربیات خود برای این منظور از توپخانه  استفاده کرد. در پنجم اکتبر که معادل سیزدهم واندیمیر  بود با استفاده از توپ&zwnj;های سنگین نیروهای سلطنت طلب را به شدت سرکوب کرد.  در جریان این سرکوب هزار و چهارصد نفر از سلطنت طلبان کشته شدند و مابقی  مجبور به عقب نشینی گشتند. موفقیت در این سرکوب برای ناپلئون شهرت و ثروت  زیادی به ارمغان آورد.
اولین لشکرکشی به ایتالیا (۱۷۹۷-۱۷۹۶)


&nbsp;




ناپلئون بناپارت در نبرد ارکول


در سال ۱۷۹۶ اتریش با سوءاستفاده از ضعف نظامی فرانسه، به آلمان و شمال  ایتالیا حمله کرد و مناطقی را از دست فرانسه خارج نمود که موجب عصبانیت  شدید مردم فرانسه شد. ناپلئون که بعد از سرکوب سیزدهم واندیمیر به مقام  فرماندهی نیروهای ارتش فرانسه در ایتالیا رسیده بود، دو روز بعد از ازدواج با ژوزفین بوهارنه پاریس را برای در اختیار گرفتن ارتش ایتالیا ترک کرد. ابتدا در نبرد لودی نیروهای اتریشی را شکست داد و آن&zwnj;ها را از لمباردی  بیرون راند، در نبرد کالدیرو شکست خورد ولی مجدداً در نبرد آرکول پیروز شد  و به سمت جنوب ایتالیا و سرزمین تحت حکومت پاپ پیشروی کرد. تاپایان سال  ۱۷۹۶ شمال ایتالیا و قسمتی از خاک اتریش را تصرف کرد. در ماه مارس ۱۷۹۷  مجدداً نیروهایش را به سمت اتریش راند و اتریش را وادار به امضای پیمان صلح  نمود. طبق این پیمان بخش&zwnj;های بزرگی از شمال و جنوب ایتالیا به فرانسه داده  شد، اما طبق یک بند محرمانه جمهوری ونیز به اتریش می&zwnj;رسید. سپس ونیز را فتح کرد و ضمن غارت گنجینه&zwnj;های آن، به ۱۱۰۰ سال استقلال ونیز خاتمه داد.
در طول این لشکرکشی، نفوذ ناپلئون در سیاست فرانسه نیز افزایش چشمگیری  پیدا کرد. وی در کودتای چهارم سپتامبر، قدرت سیاسی را به جمهوریخواهان حامی  خود سپرد که با این عمل آنان را بیش از پیش به خود وابسته کرد.
لشکر کشی به مصر (۱۸۰۱-۱۷۹۸)


&nbsp;




جنگ اهرام


بعد از بررسی اوضاع نظامی، ناپلئون به این نتیجه رسید که نیروی دریایی فرانسه از توانایی مقابله با نیروی دریایی بریتانیا در کانال مانش برخوردار نیست. به همین دلیل تصمیم گرفت از طریق تصرف مصر و حضور در خاورمیانه، به منافع اقتصادی بریتانیا در هند ضربه بزند.
در ماه مه ۱۷۹۸ ناپلئون به عضویت فرهنگستان علوم فرانسه  درآمد و سپس به سوی مصر رهسپار شد. در بین نیروهایی که او را در مصر  همراهی می&zwnj;کردند هیأتی متشکل از ۱۶۷ دانشمند متخصص در ریاضی، طبیعیات، شیمی  و ژئودزی نیز به چشم می&zwnj;خورد که در مصر به فعالیت اکتشافی پرداختند و از جمله کشفیات این هیأت می&zwnj;توان از سنگ رشید[۱] نام برد.


&nbsp;




جنگ نیل توسط ]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>لویی شانزدهم</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/لویی-شانزدهم</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/لویی-شانزدهم</guid>

<description><![CDATA[
وئی شانزدهم (به فرانسوی: Louis XVI de France) یکی از پادشاهان فرانسه بود. مهمترین واقعه دوران او انقلاب کبیر فرانسه  است که اندکی پس از این انقلاب، نظام سلطنتی از فرانسه برچیده می&zwnj;شود . به  گفته تاریخدانانی چون آلکسی دو توکویل، از خصوصیات مثبت دوران این شاه،  پایان رکود اقتصادی حاکم بر فرانسه بود که از اواخر دوران لویی چهاردهم  بر اوضاع کشور سایه افکنده بود . به طوری که حجم بازرگانی فرانسه ظرف مدت  حکومت هجده ساله او دو برابر شد و نکر، وزیر اقتصاد فرانسه در گزارش بودجه  مینویسد که میزان مالیات بر درآمد، بدون افزایش درصد مالیات، سالانه دو  میلیون لیور افزایش می یابد. و به گفته دو توکویل، یک بررسی آماری تطبیقی  نشان میدهد که پیشرفت فرانسه در هیچ دهه ای به اندازه دو دهه آخر رژیم  بوربون&zwnj;ها که مصادف با حکومت لویی شانزدهم می&zwnj;شود نبود .[۱]
سلطنت وی ۱۸ سال از ۱۷۷۴ تا سال ۱۷۹۲ دوام یافت و در سال ۱۷۷۰ با شاهزاده&zwnj;ای اتریشی به نام ماری آنتوانت ازدواج نمود.
در دوران لویی شانزدهم اصلاحات اقتصادی ای برای نجات اقتصاد رو به زوال  فرانسه آغاز شد و با وزارت افرادی چون نکر این برنامه رو به پیشرفت بود؛  ولی دخالت اشراف و فساد و عقب ماندگی سیستم اداری فرانسه کم کم باعث  اختلالاتی در برنامه&zwnj;ها شد . لویی برای ادامه اصلاحات، با اکراه، ]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>عکس هایی از ایسلند</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/عکس-هایی-از-ایسلند</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/عکس-هایی-از-ایسلند</guid>

<description><![CDATA[
عکس هایی از ایسلند
&nbsp;





&nbsp;




&nbsp;
اما این ایسلند سرزمینی است که هر لحظه قدرت شگفت زده کردن  شما را دارد، باور ندارید؟ به ادامه&zwnj;ی تصاویر جمع آوری شده&zwnj;ی ما توجه کنید.











از کوه&zwnj;های پوشیده شده با برف گرفته تا آبشارهای تماشایی، دشت&zwnj;های  پهناور و البته شفق قطبی مسحور کننده، همه و همه مناظری هستند که در سفر به  ایسلند با آنها مواجه خواهید شد. اگر روزی گذرتان به این کشور افتاد،&nbsp;  آمادگی مواجهه با هر صحنه و منظره&zwnj;ی شگفت انگیزی را داشته باشید.]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>با پاریس اشنا شوید</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/با-پاریس-اشنا-شوید</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/با-پاریس-اشنا-شوید</guid>

<description><![CDATA[
اریس (به فرانسوی: Paris)، پایتخت کشور فرانسه، مرکز و یکی از شهرستان&zwnj;های ناحیه ایل-دو-فرانس است. رود سن از میان این شهر می&zwnj;گذرد.
پاریس یکی از شهرهای پیشروی جهان در زمینه&zwnj;های اقتصاد، فرهنگ، هنر، سیاست، تحصیل، تفریحات، مد و علم است. پاریس را در کنار لندن، توکیو و نیویورک، ابرشهرهای جهان می&zwnj;نامند.[۱]
پاریس بزرگ&zwnj;ترین شهر اقتصادی اروپا و پنجمین شهر اقتصادی جهان از نظر  سطح تولید ناخالص داخلی است. این شهر به تنهایی نزدیک به ۵۳۳ میلیارد یورو یعنی نزدیک به ۲۵٪ تولید ناخالص داخلی فرانسه را در دست دارد.[۲] پاریسی&zwnj;ها با دارا بودن ۴۲٬۷۰۰ دلار تولید ناخالص سرانه رتبه اول را از این نظر در قاره اروپا را دارا هستند.[۳] دفتر مرکزی ۳۶ شرکت از ۵۰۰ شرکت برتر جهان در پاریس قرار دارد که پس از توکیو از این نظر رتبه دوم جهان را در اختیار دارد.[۴] منطقه &laquo;لا دفانس&raquo; در شهر پاریس به عنوان مهمترین مرکز اقتصادی اروپا شناخته می&zwnj;شود.[۵][۶][۷][۸][۹][۱۰] این شهر میزبان شماری از برجسته&zwnj;ترین سازمان&zwnj;های بین&zwnj;المللی هم&zwnj;چون یونسکو، سازمان همکاری اقتصادی و توسعه و اتاق بازرگانی بین&zwnj;المللی است.[۱۱][۱۲]
جمعیت شهر پاریس حدود ۲٬۱۶۴٬۹۹۴ تن است.[۱۳] جمعیت منطقه شهری پاریس بالغ بر ۹٫۹۳ میلیون نفر[۱۴] بوده و جمعیت این شهر همراه حومه آن به حدود ۱۲ میلیون نفر می&zwnj;رسد[۱۵] و یکی از پر جمعیت&zwnj;ترین شهرهای اروپا به شمار می&zwnj;رود.[۱۶]
پاریس از شناخته&zwnj;ترین مقصدهای گردشگران جهان است.[۱۷][۱۸][۱۹][۲۰][۲۱] سالانه حدود ۴۵ میلیون نفر توریست از پاریس دیدن می&zwnj;کنند.[۲۲]  تعداد زیادی از آثار دیدنی، موسسات و پارک&zwnj;های مشهور جهان در این شهر قرار  دارند. پاریس همچنین با دارا بودن ۴۷۸٬۰۰۰ درخت سرسبزترین پایتخت اروپا  می&zwnj;باشد.[۲۳]
پاریس (به فرانسوی: Paris)، پایتخت کشور فرانسه، مرکز و یکی از شهرستان&zwnj;های ناحیه ایل-دو-فرانس است. رود سن از میان این شهر می&zwnj;گذرد.
پاریس یکی از شهرهای پیشروی جهان در زمینه&zwnj;های اقتصاد، فرهنگ، هنر، سیاست، تحصیل، تفریحات، مد و علم است. پاریس را در کنار لندن، توکیو و نیویورک، ابرشهرهای جهان می&zwnj;نامند.[۱]
پاریس بزرگ&zwnj;ترین شهر اقتصادی اروپا و پنجمین شهر اقتصادی جهان از نظر  سطح تولید ناخالص داخلی است. این شهر به تنهایی نزدیک به ۵۳۳ میلیارد یورو یعنی نزدیک به ۲۵٪ تولید ناخالص داخلی فرانسه را در دست دارد.[۲] پاریسی&zwnj;ها با دارا بودن ۴۲٬۷۰۰ دلار تولید ناخالص سرانه رتبه اول را از این نظر در قاره اروپا را دارا هستند.[۳] دفتر مرکزی ۳۶ شرکت از ۵۰۰ شرکت برتر جهان در پاریس قرار دارد که پس از توکیو از این نظر رتبه دوم جهان را در اختیار دارد.[۴] منطقه &laquo;لا دفانس&raquo; در شهر پاریس به عنوان مهمترین مرکز اقتصادی اروپا شناخته می&zwnj;شود.[۵][۶][۷][۸][۹][۱۰] این شهر میزبان شماری از برجسته&zwnj;ترین سازمان&zwnj;های بین&zwnj;المللی هم&zwnj;چون یونسکو، سازمان همکاری اقتصادی و توسعه و اتاق بازرگانی بین&zwnj;المللی است.[۱۱][۱۲]
جمعیت شهر پاریس حدود ۲٬۱۶۴٬۹۹۴ تن است.[۱۳] جمعیت منطقه شهری پاریس بالغ بر ۹٫۹۳ میلیون نفر[۱۴] بوده و جمعیت این شهر همراه حومه آن به حدود ۱۲ میلیون نفر می&zwnj;رسد[۱۵] و یکی از پر جمعیت&zwnj;ترین شهرهای اروپا به شمار می&zwnj;رود.[۱۶]
پاریس از شناخته&zwnj;ترین مقصدهای گردشگران جهان است.[۱۷][۱۸][۱۹][۲۰][۲۱] سالانه حدود ۴۵ میلیون نفر توریست از پاریس دیدن می&zwnj;کنند.[۲۲]  تعداد زیادی از آثار دیدنی، موسسات و پارک&zwnj;های مشهور جهان در این شهر قرار  دارند. پاریس همچنین با دارا بودن ۴۷۸٬۰۰۰ درخت سرسبزترین پایتخت اروپا  می&zwnj;باشد.[۲۳]
&nbsp;
&nbsp;
لغت&zwnj;شناسی
نام پاریس برگرفته از نام گروهی از افراد قوم گل به نام پاریزیها است.[۲۴] در دوره استیلای روم نام این شهر به &laquo;لوتشیا&raquo; تغییر کرد، اما در زمان یولیانوس پادشاه روم نام شهر دوباره به پاریس تغییر یافت.[۲۵]
پاریس دارای القاب متعدد زیادی است، اما مهم&zwnj;ترین نام آن &laquo;شهر نور&raquo; (به فرانسوی: La Ville lumi&egrave;re) است. این نام هم به مرکزیت این شهر در زمینه علم و تحصیلات و هم به پر نور بودن این شهر در شب&zwnj;ها برمی&zwnj;گردد.[نیازمند منبع]
تاریخ
دوران باستان


&nbsp;




حمام متعلق به دوره روم باستان


اولین آثار زندگی و تمدن دائمی در مکان فعلی پاریس و حاشیه آن به ۴۲۰۰ سال قبل از میلاد بر می&zwnj;گردد.[۲۶] از حدود ۲۵۰ سال قبل از میلاد مسیح پاریزیها که شاخه&zwnj;ای از تیره سلت&zwnj;ها  بوده و عمدتاً به شغل قایقرانی و تجارت اشتغال داشتند ساکن این مکان شدند.  رومی&zwnj;ها در حدود سال ۵۲ قبل از میلاد پاریس را تصرف کردند.[۲۷]
در زمان رومی&zwnj;ها  نام این شهر به &laquo;لوتشیا&raquo; تغییر کرد. در این عصر عمارت&zwnj;های زیادی نظیر:  سالن&zwnj;ها، کاخ&zwnj;ها، حمام&zwnj;ها، معابد، تئاترها و یک آمفی تئاتر در پاریس ساخته  شد.[۲۸]  تعدادی از این آثار از جمله حمام رومی و آمفی تئاتر هنوز پا برجاست. پس از  پایان سلطه رومی&zwnj;ها در قرن سوم و چهارم میلادی پاریس به شهر کوچکی تبدیل  شد، اما پس از مدت کوتاهی توانست جایگاه سابق خود را بدست آورد.[نیازمند منبع]
قرون وسطی


&nbsp;




نگاره&zwnj;ای از شهر پاریس به سال ۱۴۹۳ میلادی


در حدود سال ۴۰۰ میلادی پاریس پایتخت حکومت کلوویس یکم (امپراتور فرانکها) شد.[۲۹]  پس از مرگ کلوویس امپراتوری فرانک&zwnj;ها به چند قسمت تبدیل گردید. در این  دوره پاریس پایتخت یکی از این کشورها بود. در قرن نهم میلادی کشور فرانسه مورد هجوم وایکینگ&zwnj;ها قرار گرفت اما تنها بخش سمت چپ رود سن پاریس آسیب دید. در سال ۱۱۹۰، شاه فیلیپ دوم پاریس را در هر دو سمت رودخانه گسترش داد و دانشگاه پاریس، کاخ لوور و کلیسای نوتردام را گشایش کرد.[۳۰] پاریس پس از جنگ&zwnj;های ۱۰۰ سالهٔ فرانسه و انگلستان دوباره به عنوان پایتخت فرانسه برگزیده شد.
در زمان جنگ&zwnj;های مذهبی فرانسه و کشتار سن بارتلمی در زمان شارل نهم پاریس به عنوان قطب مذهب کاتولیک در اروپا مطرح شد. پس از تغییر سلطنت از خانواده والوا به بوربون در فرانسه و روی کار آمدن لویی چهاردهم مرکز سیاست فرانسه به ورسای  که شهری در نزدیکی پاریس بود، جابجا شد؛ اما پاریس کانون بودن خود را از  نظر جمعیت، هنر، فرهنگ، علم و آموزش نگهداشت کرد. یک سده بعد، در روند  انقلاب&zwnj;های فرانسه و فتح زندان باستیل در سال ۱۷۸۹ و تبدیل حکومت سلطنتی به سلطنت مشروطه، لویی شانزدهم پادشاه آنزمان فرانسه به درخواست انقلابیون به پاریس نقل مکان کرد و پاریس دوباره به عنوان پایتخت فرانسه برگزیده شد.[۳۱]
قرن نوزدهم


&nbsp;




نمایی از پاریس در اواخر قرن نوزدهم


با انقلاب صنعتی و ظهور امپراتوری دوم در فرانسه، پاریس بیشترین رشد را در تاریخ خود شاهد بود. در سال ۱۸۴۰ راه&zwnj;آهن پاریس به کار افتاد. در زمان ناپلئون سوم و شهرداری بارون هاوسمن  تغییرات فاحشی در پاریس رخ داد. خیابان&zwnj;های باریک تخریب و به خیابان&zwnj;های  زیبا و عریض تبدیل شدند. این تغییرات باعث زیباتر و مدرن&zwnj;تر شدن پاریس شد.  در طول قرن نوزدهم، پاریس چهار دوره میزبان نمایشگاه جهانی بود که در آن کشورهای صنعتی آخرین پیشرفت&zwnj;های علمی، صنعتی و هنری خود را به نمایش می&zwnj;گذاشتند.[۳۲][۳۳]
درسال&zwnj;های ۱۸۳۲ و ۱۸۴۹ بیماری وبا باعث مرگ و میر فراوانی در پاریس شد. تنها در سال ۱۸۳۲ در اثر شیوع این بیماری ۲۰٬۰۰۰ نفر از جمعیت ۶۵۰٬۰۰۰ نفری شهر جان خود را از دست دادند.[۳۴] همچنین در طول محاصرهٔ پاریس که باعث پایان جنگ&zwnj;های بین فرانسه و پروس شد، این شهر صدمات زیادی را متقبل گشت. علاوه بر این، درگیری&zwnj;های مابین مردم و گروه&zwnj;های آزادی&zwnj;خواه با نیروهای دولتی طی سقوط دولت ناپلئون سوم در سال ۱۸۷۱  باعث کشته شدن بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر و به آتش کشیده شدن بسیاری از آثار و  اماکن تاریخی در پاریس شد. این دوره در تاریخ فرانسه به &laquo;هفته خونین&raquo; مشهور  است.[۳۵]
در سال ۱۸۸۹ به مناسبت بزرگداشت صدمین سال انقلاب فرانسه و نمایشگاه جهانی صنعت و تکنولوژی، یک برج تمام فلزی توسط مهندس مشهور فرانسوی گوستاو ایفل در مرکز پاریس ساخته شد.[۳۶] این برج که به برج ایفل مشهور است، ابتدا به عنوان یک بنای موقت ساخته شد، اما پس از پایان نمایشگاه پابرجا ماند و نماد زیبای دیگری به پاریس افزود. برج ایفل تا سال ۱۹۳۰ بلندترین برج جهان بود.[۳۷][۳۸][۳۹][۴۰] متروی پاریس نیز همزمان با افتتاح نمایشگاه جهانی در سال ۱۹۰۰  گشایش یافت. برگزاری این نمایشگاه نماد مهمی از جایگاه برتر پاریس به  عنوان قطب فناوری، توریستی و تجارت در جهان آن روز به شمار می&zwnj;رفت.[۴۱]


&nbsp;




بازدید آدولف هیتلر از پاریس در طی اشغال این شهر بدست متحدین


قرن بیستم
جنگ جهانی اول
در جنگ جهانی اول شهر پاریس متحمل خسارات بسیاری شد، با این حال به خاطر اجتماعات هنری و فرهنگی خود و زندگی شبانه شهره بود. پس از پیروزی فرانسوی&zwnj;ها و بریتانیایی&zwnj;ها  در جنگ و امضای پیمان صلح، فعالیت&zwnj;های فرهنگی و هنری در شهر مجدداً رونق  سابق خود را بازیافت و پاریس به مکانی جذاب برای زندگی بزرگان هنر در جهان  تبدیل شد. در این دوره هنرمندان بزرگی نظیر ایگور استراوینسکی نویسندهٔ روس، پابلو پیکاسو نقاش شهیر اسپانیایی، سالوادور دالی هنرمند بزرگ اسپانیایی و ارنست همینگوی نویسندهٔ مشهور آمریکایی در این شهر اقامت داشتند.[۴۲]
جنگ جهانی دوم
پاریس تنها پنج هفته پس از ورود فرانسه به جنگ جهانی دوم در ژوئن ۱۹۴۰ توسط ارتش آلمان نازی اشغال شد، و تا اوت ۱۹۴۴ تحت اشغال نازی&zwnj;ها بود.[۴۳]  با وجود فتح پاریس بدست آلمانی&zwnj;ها بسیاری از آثار تاریخی و فرهنگی پاریس  از آسیب و صدمات در امان ماندند. از دلایل این امر می&zwnj;توان عدم مواجههٔ  آلمان&zwnj;ها با مقاومت زیاد و عدم وجود اهداف استراتژیک برای بمباران در مرکز  شهر بر می&zwnj;گردد.[۴۴][۴۵]


&nbsp;




نمایی از منطقه اقتصادی لا دفانس نماد مدرنیته در پاریس


پس از جنگ جهانی دوم
دوره بعد از جنگ بزرگترین دوران توسعهٔ پاریس پس از دوران حکومت جمهوری سوم (تا ۱۹۱۴)  بود. در این دوران احداث تراموای شهری و اتوبان&zwnj;های مدرن در دستور کار  قرار گرفت. علاوه بر آن اتوبان کمربندی عظیمی نیز به دور پاریس کشیده شد.  شروع احداث منطقه اقتصادی لا دفانس نیز در این دوره رخ داد.[۴۶]
رشد اقتصادی
در دهه هفتاد صنایع بطور کامل از درون شهر خارج شدند و موسسات از شکل  سنتی خود به شکلی مدرن تبدیل گشتند. رونق اقتصادی پاریس را به یکی از  گران&zwnj;ترین نقاط شهری دنیا تبدیل کرد و پاریسی&zwnj;ها نیز یکی از بالاترین  درآمدهای سرانه اروپا را بدست آوردند. به خاطر این رشد سریع و ایجاد فاصله  طبقاتی بین پاریس و حومه آن در طول دهه ۱۹۸۰،  در طی سال&zwnj;های اخیر تظاهرات و درگیری&zwnj;های فراوانی بین ساکنان حومه پاریس و  نیروهای دولتی صورت گرفته است، که از این جمله می&zwnj;توان به تظاهرات گسترده  حاشیه&zwnj;نشینان و مهاجران در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد.[۴۷]
جغرافیا




۱۶


۱۷


۱۸


۱۹


۲۰


۱۲


۱۳


۵


۶


۷


۱۴


۱۵


۸


دو


سه


۴


یک


۹


۱۰


۱۱



پاریس در مرکز کمان رود سن قرار دارد و شامل ۲ قسمت جزیره مانند است. ایل سن لویی بخش کوچکتر و ایل دو لا سیته قسمت بزرگتر را تشکیل داده و شامل بخش قدیمی شهر است.
پاریس در زمینی بسیار هموار و صاف قرار گرفته&zwnj;است. ارتفاع شهر پاریس از  سطح دریادر حدود ۳۵ متر می&zwnj;باشد. ارتفاع پست&zwnj;ترین نقطه پاریس از سطح دریا  در حدود ۲۴ متر از سطح دریا و بلندترین نقطه آن که مونتمارتر نام دارد دارای ارتفاع ۱۳۰ متر از سطح دریا می&zwnj;باشد.[۴۸]  مساحت هستهٔ اصلی پاریس حدود ۱۰۵ کیلومتر مربع است، اما منطقهٔ شهری پاریس  و حومهٔ آن در حدود ۱۴۵۷ کیلومتر مربع مساحت دارد که ۱۳۸ برابر هستهٔ اصلی  شهر است. منطقهٔ شهری پاریس و حومه شامل چند شهر و تعداد زیادی روستا بوده  که با توسعهٔ پاریس در دهه&zwnj;های گذشته بصورت قسمتی از شهر درآمده&zwnj;اند. وسعت  هسته اصلی شهر پاریس به جز دو پارک وسیع به نام&zwnj;های پارک بولونی و پارک ونسن در حدود ۸۷ کیلومتر مربع می&zwnj;باشد.[۴۹]
آب و هوا


&nbsp;




یک روز برفی در پاریس


پاریس دارای آب و هوایی اقیانوسی است و تحت تأثیر جبهه&zwnj;های هوای اقیانوس اطلس شمالی قرار دارد.
متوسط دمای سالیانه پاریس ۱۵ درجه سانتیگراد است. بالاترین دمای ثبت شده در پاریس برابر ۴۰٫۴ درجه سانتیگراد بوده که در سال ۱۹۴۸ ثبت شده است. پایین&zwnj;ترین دمای ثبت شده در این شهر نیز برابر ۲۳٫۹- درجه سانتیگراد بوده که در سال ۱۸۷۹ ثبت شده بوده است.[۵۰]
بارندگی در تمام طول سال در پاریس اتفاق می&zwnj;افتد. پاریس به خاطر  باران&zwnj;های ناگهانی&zwnj;اش معروف است. متوسط میزان بارش سالانه در پاریس حدود  ۶۴۱ میلی&zwnj;متر است.[۵۱]  بارش برف در این شهر به ندرت اتفاق می&zwnj;افتد، و در بیشتر موارد میزان بارش  برف به حدی است که بیش از ۲۴ ساعت بر روی زمین باقی نمی&zwnj;ماند.

    
        
            [نهفتن]داده&zwnj;های اقلیم پاریس (۱۹۸۱&ndash;۲۰۱۰ میانگین)
        
        
            ماه
            ژانویه
            فوریه
            مارس
            آوریل
            مه
            ژوئن
            ژوئیه
            اوت
            سپتامبر
            اکتبر
            نوامبر
            دسامبر
            سال
        
        
            سابقهٔ بیش&zwnj;ترین &deg;C (&deg;F)
            ۱۶٫۱
            (۶۱)
            ۲۱٫۴
            (۷۱)
            ۲۵٫۷
            (۷۸)
            ۳۰٫۲
            (۸۶)
            ۳۴٫۸
            (۹۵)
            ۳۷٫۶
            (۱۰۰)
            ۴۰٫۴
            (۱۰۵)
            ۳۹٫۵
            (۱۰۳)
            ۳۶٫۲
            (۹۷)
            ۲۸٫۴
            (۸۳)
            ۲۱
            (۷۰)
            ۱۷٫۱
            (۶۳)
            ۴۰٫۴
            (۱۰۵)
        
        
            میانگین بیش&zwnj;ترین &deg;C (&deg;F)
            ۷٫۲
            (۴۵)
            ۸٫۳
            (۴۷)
            ۱۲٫۲
            (۵۴)
            ۱۵٫۶
            (۶۰)
            ۱۹٫۶
            (۶۷)
            ۲۲٫۷
            (۷۳)
            ۲۵٫۲
            (۷۷)
            ۲۵٫۰
            (۷۷)
            ۲۱٫۱
            (۷۰)
            ۱۶٫۳
            (۶۱)
            ۱۰٫۸
            (۵۱)
            ۷٫۵
            (۴۶)
            ۱۶٫۰
            (۶۱)
        
        
            میانگین روزانه &deg;C (&deg;F)
            ۵٫۰
            (۴۱)
            ۵٫۶
            (۴۲)
            ۸٫۸
            (۴۸)
            ۱۱٫۵
            (۵۳)
            ۱۵٫۳
            (۶۰)
            ۱۸٫۳
            (۶۵)
            ۲۰٫۶
            (۶۹)
            ۲۰٫۴
            (۶۹)
            ۱۶٫۹
            (۶۲)
            ۱۳٫۰
            (۵۵)
            ۸٫۳
            (۴۷)
            ۵٫۵
            (۴۲)
            ۱۲٫۵
            (۵۵)
        
        
            میانگین کم&zwnj;ترین &deg;C (&deg;F)
            ۲٫۷
            (۳۷)
            ۲٫۸
            (۳۷)
            ۵٫۳
            (۴۲)
            ۷٫۳
            (۴۵)
            ۱۰٫۹
            (۵۲)
            ۱۳٫۸
            (۵۷)
            ۱۵٫۸
            (۶۰)
            ۱۵٫۷
            (۶۰)
            ۱۲٫۷
            (۵۵)
            ۹٫۶
            (۴۹)
            ۵٫۸
            (۴۲)
            ۳٫۴
            (۳۸)
            ۸٫۵
            (۴۷)
        
        
            سابقهٔ کم&zwnj;ترین &deg;C (&deg;F)
            &minus;۱۴٫۶
            (۶)
            &minus;۱۴٫۷
            (۶)
            &minus;۹٫۱
            (۱۶)
            &minus;۳٫۵
            (۲۶)
            &minus;۰٫۱
            (۳۲)
            ۳٫۱
            (۳۸)
            ۶
            (۴۳)
            ۶٫۳
            (۴۳)
            ۱٫۸
            (۳۵)
            &minus;۳٫۱
            (۲۶)
            &minus;۱۴
            (۷)
            &minus;۲۳٫۹
            (&minus;۱۱)
            &minus;۲۳٫۹
            (&minus;۱۱)
        
        
            بارندگی میلی&zwnj;متر (اینچ)
            ۵۳٫۷
            (۲٫۱۱)
            ۴۳٫۷
            (۱٫۷۲)
            ۴۸٫۵
            (۱٫۹۱)
            ۵۳
            (۲٫۰۹)
            ۶۵
            (۲٫۵۶)
            ۵۴٫۶
            (۲٫۱۵)
            ۶۳٫۱
            (۲٫۴۸)
            ۴۳
            (۱٫۶۹)
            ۵۴٫۷
            (۲٫۱۵)
            ۵۹٫۷
            (۲٫۳۵)
            ۵۱٫۹
            (۲٫۰۴)
            ۵۸٫۷
            (۲٫۳۱)
            ۶۴۹٫۶
            (۲۵٫۵۶)
        
        
            میانگین روزهای بارندگی
            ۱۰٫۲
            ۹٫۳
            ۱۰٫۴
            ۹٫۴
            ۱۰٫۳
            ۸٫۶
            ۸
            ۶٫۹
            ۸٫۵
            ۹٫۵
            ۹٫۷
            ۱۰٫۷
            ۱۱۱٫۵
        
        
            میانگین روزانه ساعت&zwnj;های تابش آفتاب
            ۶۲٫۵
            ۷۹٫۲
            ۱۲۸٫۹
            ۱۶۶٫۰
            ۱۹۳٫۸
            ۲۰۲٫۱
            ۲۱۲٫۲
            ۲۱۲٫۲
            ۱۶۷٫۹
            ۱۱۷٫۸
            ۶۷٫۷
            ۵۱٫۴
            ۱٬۶۶۱٫۷
        
        
            درصد احتمال تابش آفتاب
            ۲۱
            ۳۰
            ۳۵
            ۴۲
            ۴۳
            ۴۵
            ۴۹
            ۵۰
            ۴۵
            ۳۸
            ۲۷
            ۲۰
            ۳۷٫۱
        
        
            منبع: Meteo France[۵۲]
        
    

چشم انداز شهر
پاریس مدرن امروزی حاصل تغییرات میانه سده ۱۹ میلادی است. برای قرن&zwnj;ها پاریس دارای خیابان&zwnj;های باریک و کم عرض بود، اما از سال ۱۸۵۲ با شروع عملیات بارون هاوسمن  خیابان&zwnj;های باریک به خیابان&zwnj;های عریض تبدیل شدند. از این دوران تا به  امروز ارتفاع ساختمان&zwnj;های هر خیابان در پاریس با توجه به عرض آن خیابان  انتخاب شده&zwnj;است. بسیاری از ساختمان&zwnj;های قرن نوزدهم کماکان در پاریس پابرجا  هستند و استفاده می&zwnj;شوند.
&rlm;





&rlm;
معماری


&nbsp;




منطقه اقتصادی تجاری لا دفانس




&nbsp;




نمایی از منطقه اقتصادی تجاری لا دفانس از ورای پارک بولوین


با توجه به وجود قوانین بسیار سخت برای ساخت و ساز و عدم اجازه برای  ساخت ساختمان&zwnj;های بلند بسیاری از موسسات نظیر موسسات تجاری، دانشگاه&zwnj;ها،  موسسات تحقیقاتی و وزارت خانه&zwnj;ها به حاشیه شهر پاریس و بویژه منطقه لا دفانس انتقال یافته&zwnj;اند.
این قوانین باعث شده&zwnj;است که شهر پاریس چهره&zwnj;ای تاریخی به خود گرفته و به  قول اروپایی&zwnj;ها به موزه&zwnj;فیکاسیون (mus&eacute;ification) یا موزه بصری تبدیل شود.[۵۳][۵۴]
بسیاری از ساختمان&zwnj;های اداری پاریس که هنوز در محدوده مرکزی شهر قرار دارند قصد انتقال دفاتر خود را به حومه شهر و بویژه به منطقه لا دفانس دارند. منطقه اقتصادی دفنس میزبان دفاتر و مراکز مهم اداری، تجاری، اقتصادی و فرهنگی فرانسه و اروپا است. منطقه اقتصادی لا دفانس، دفاتر شرکت&zwnj;های بزرگ تولید مواد غذایی درRungis، دانشگاه&zwnj;های مهمی چون دانشگاه پلی تکنیک پاریس،  HEC، ESSEC، INSEAD و... ، تعدادی از معروفترین آزمایشگاه&zwnj;های تحقیقاتی  جهان (در منطقه سالکی و ایوری)، مجموعه&zwnj;های عظیم ورزشی نظیر استاد دو فرانس  در سن دنی و بعضی از وزراتخانه&zwnj;ها مانند وزارت حمل و نقل فرانسه در حومه  پاریس قرار گرفته&zwnj;اند. طبق اعلام مسئولین آرشیو ملی فرانسه نیز تا سال ۲۰۱۰  به حومه پاریس منتقل می&zwnj;شود.
نیاز به پاریسی بزرگتر از سوی دولتمردان فرانسوی نیز درک شده به طوری که  این موضوع از سال ۲۰۰۷ در دستور کار قرار گرفته و نتیجه نهایی آن نیز در  انتخابات بهار ۲۰۰۸ شورای شهر پاریس مشخص خواهد شد.
خیابان&zwnj;ها، میدان&zwnj;ها و محلات معروف پاریس
بخش مرکزی شهر


&nbsp;




میدان باستیل



    میدان باستیل [۵۵](Place  de la Bastille): این میدان هم به خاطر نقش تاریخی و هم به خاطر  فعالیت&zwnj;های سیاسی صورت گرفته در آن از شهرت برخوردار است. بسیاری از  اتفاقات تأثیر گذار تاریخ فرانسه در این مکان حادث شده است. امروزه نیز به  خاطر بُعد تاریخی آن از این محل برای برگزاری اجتماعات اجتماعی، سیاسی و  راهپیمایی&zwnj;ها استفاده می&zwnj;شود. از جمله می&zwnj;توان از تظاهرات و اعتراضات  سندیکاهای کارگری فرانسه در ۲۸ ماه مارس سال ۲۰۰۶ میلادی در این میدان نام  برد.[۵۶]



&nbsp;




خیابان شانز الیزه



    خیابان شانز الیزه  (Champs-Elys&eacute;es): خیابان قرن هفدهمی پاریس با درختان زیبای حاشیه خود یکی  از پرجاذبه&zwnj;ترین نقاط گردشگری در دنیا محسوب می&zwnj;شود. این خیابان حدفاصل  میدان کنکورد و تاق نصرت تریومف  قرار گرفته و یکی از مهمترین مراکز خرید و تفریح در پاریس محسوب می&zwnj;شود.  این خیابان در نزد فرانسوی&zwnj;ها ملقب به (La plus belle avenue du monde) به  معنی &laquo;زیباترین خیابان جهان&raquo; است.[۵۷][۵۸][۵۶]



&nbsp;




میدان کنکورد



    میدان کنکورد: این میدان در منتهی&zwnj;الیه خیابان شانز الیزه قرار گرفته است. در گذشته این میدان به نام لویی پانزدهم نامیده می&zwnj;شد.

در طول انقلاب اول فرانسه و در دوره معروف به ترور، دستگاه گیوتین در این میدان نصب شده بود. سر بسیاری از مشاهیر آن دوره فرانسه نظیر لویی شانزدهم، ماری آنتوانت، ماکسیمیلیان ربسپیر و آنتوان لاوازیه در این میدان به زیر گیوتین رفته&zwnj;است.[۵۹]
در این میدان و در حاشیه خیابان رویال ساختمان وزارت بحریه فرانسه، هتل کریلیون و سفارت ایالات متحده آمریکا قرار دارد. در سوی دیگر میدان، باغ تویلری که به موزه لوور منتهی می&zwnj;شود، قرار گرفته است. یکی از اضلاع میدان کنکورد به میدان دیگری به نام وندوم متصل است در این میدان نیز هتل&zwnj;های مجلل ریتز و وندوم  و تعداد بسیار زیادی جواهر فروشی مجلل و معروف قرار دارد. علاوه بر این در  این ۲ میدان سالن&zwnj;های مد بسیاری از معروف&zwnj;ترین طراحان لباس دنیا و  شرکت&zwnj;های مشهور مُد قرار دارند.
در مرکز این میدان ستون تاریخی ابلیسک قرار دارد. این ستون از سوی والی مصر، محمدعلی پاشا در زمان پادشاهی شارل دهم، به فرانسه هدیه شده است. قدمت این ستون ۳۳۰۰ سال بوده و به دوره رامسس دوم بازگشته و قدیمی&zwnj;ترین اثر موجود در فضای شهری پاریس است.[۶۰][۵۶]


&nbsp;




گالری لافایت واقع در خیابان لوپرا.



    محله له&zwnj;ال  (Les Halles): این محله جایگاه قبلی بازارهای عرضه محصولات پروتئینی پاریس  است. تا سال ۱۹۷۰ این بازار در این مکان قرار داشت. در کنار این بازار  ایستگاه مرکزی متروی پاریس با نام ایستگاه شاتل لزال قرار دارد. این ایستگاه بزرگترین ایستگاه مترو در جهان است.[۶۱][۶۲][۵۶]

در سال ۱۹۷۱ این بازار تخریب و به مکان جدیدی تحت عنوان &laquo;Rungis&raquo; در  حومه پاریس منتقل شد. این مرکز هم اکنون بزرگترین مرکز ارائه محصولات  پروتئینی در جهان است.[۶۳][۶۴][۶۵]

    محله لومری[۶۶][۶۷][۶۸][۶۹] (Le Marais): محله&zwnj;ای است در کنارهٔ رود سن. این محله به خاطر آزادی فرهنگی فراوان و وجود جمعیت زیاد یهودیان و همجنس&zwnj;گرایان مرد مشهور است.[۵۶]



&nbsp;




کلیسای سَکرِه&zwnj;کُر دو مون&zwnj;مارتر بر فراز محلهٔ مون&zwnj;مارتر در شمال پاریس.



    خیابان مونتاین  (Avenue Montaigne): خیابانی است جنب خیابان شانز الیزه؛ این خیابان  پذیرای تعداد زیادی از سالن&zwnj;های مُد معروف جهان نظیر شنل (Chanel)،  دیور(Dior)، ولنتینو (Valentino)، لویی ویتون (Louis Vuitton)، ژیوونشی  (Givenchy)، نینا ریچی (Nina Ricci)، سلین (C&eacute;line)، امانوئل آنگارو  (Emmanuel Ungaro) و جواهرفروشی&zwnj;های مشهوری چون بولگاری (Bulgari) و سن دوپونت (ST Dupont) است.[۷۰][۵۶]
    محله مونتمارتر (Montmartre): تپه&zwnj;ای است تاریخی که بر فراز آن کلیسای مشهور سکره کر قرار دارد. مونتمارتر همیشه به خاطر وجود تعداد بسیار زیاد استودیوها و کافه&zwnj;های مملو از هنرمندان خود مشهور بوده است.[۵۶]
    محله مون پارناس  (Mont Parnasse): محله&zwnj;ای است در ساحل چپ رود سن. این مکان به علت  استودیوهای موسیقی و کافه&zwnj;های خود مشهور است. ایستگاه بزرگ مترو مون پارناس  و بلندترین برج مسکونی تجاری و اداری پاریس با نام برج مون پارناس نیز در این محله واقع است.[۷۱][۷۲][۵۶]



&nbsp;




اپرا گارنیه



    خیابان لوپِرا (L'op&eacute;ra): به محدوده اطراف اپرا گارنیه  محله لوپرا اطلاق می&zwnj;شود. این محل جایگاه اصلی دفاتر و موسسات اعتباری و  فروشگاه&zwnj;های زنجیره&zwnj;ای است. به عنوان مثال می&zwnj;توان از فروشگاه&zwnj;های  زنجیره&zwnj;ای پرنتام (Printemp) و لافایت (Galeries Lafayette) نام برد.  همچنین دفاتر موسسات عظیم مالی چون کردیت لیونه (cr&eacute;dit Lyonnais) و امریکن  اکسپرس (American Express) نیز در این محله قرار دارد.[۵۶]



&nbsp;




کاخ لوکزامبورگ



    محله لاتین[۷۳][۷۴][۷۵][۷۶]  (Quartier Latin): محله&zwnj;ای ست مربوط به قرن ۱۲ میلادی حدفاصل میدان موبرت و  دانشگاه سوربن. این محله به خاطر فضای دوستانه خود و همچین تعداد بسیار  زیادی بیسترو (رستوران&zwnj;ها و کافه&zwnj;های بسیار کوچک) و آثار دیدنی متعدد خود مشهور است. در محدوده این خیابان علاوه بر دانشگاه سوربن دانشگاه&zwnj;هایی چون دانشگاه نورمال سوپریور، دانشگاه پاریس تک، دانشگاه ژوسیو، دانشگاه پاریس ۲ یا دانشگاه پانتئون، دانشگاه پاریس ۳ یا دانشگاه سوربن جدید، دانشگاه پیر و ماری کوری، دانشسرای عالی ملی هنرهای زیبای پاریس و مدرسه عالی معدن  قرار دارند. این امر باعث شده که این محله به قطب دانشگاهی پاریس تبدیل  شود. وجود این دانشگاه&zwnj;ها یکی از دلایل جو گرم و دوستانه این خیابان نیز  هست. علاوه بر دانشگاه&zwnj;ها، اماکن مشهور و دیدنی دیگری چون میدان سن-میشل، معبد پانتئون، هتل کلونی، کاخ لوکزامبورگ، تئاتر اودئون، کاخ دولامونه و ساختمان فرهنگستان فرانسه دراین محله قرار دارند.[۵۶]
    سنت اونوره (Faubourg saint-Honor&eacute;): این محله نیز یکی دیگر از مراکز مُد پاریس است. سالن&zwnj;های مد مارک&zwnj;هایی همچون[۷۷][۷۸]  هرمز (Herm&egrave;s)، کریستین دیور (Chiristian Dior)، کریستین لاکروآ  (Christian Lacroix)، ورساچه (Versace)، ژیوونشی (Givenchy)، لانوین  (Lanvin)، گای لاروش (Guy Laroche)، ایو سن لورن (Yves Saint-Laurent)، ژان  پل گولتیه (Jean-Paul Gaultier) و کلوئه[۷۹] (Chlo&eacute;) در این مکان قرار دارد.[۵۶] علاوه بر این، مراکز مهم سیاسی چون کاخ الیزه وزارت کشور فرانسه، سفارت ژاپن، سفارت بریتانیا و ایرلند و اقامتگاه سفیر آمریکا و کانادا در این محله قرار دارند.

حاشیه شهر

    محله لا دفانس  (La D&eacute;fense): حومه مهم شهر پاریس است این منطقه یکی از بزرگترین و  مهمترین مراکز اقتصادی تجاری جهان محسوب می&zwnj;شود. منطقه دفانس در حاشیه غربی  شهر پاریس واقع شده و در امتداد محور خیابان شانز الیزه  قرار دارد. این منطقه میزبان بسیاری از دفاتر و شرکت&zwnj;های بزرگ و رده اول  جهان است. این منطقه در سال ۱۹۵۸ توسط دولت فرانسه بدین منظور ساخته شد. در  مجموع حدود ۳٫۵ میلیون متر مربع فضای اداری در این منطقه قرار دارد که  تشکیل دهنده بزرگترین منطقه تجاری و اقتصادی اروپا است.[۵][۶][۷][۸][۹][۱۰][۵۶]


    تاق نصرت عظیم دفانس که میزبان وزارت حمل و نقل فرانسه است نیز در این محله قرار دارد.


    محله سن&zwnj;دُنی  (Plaine Saint-Denis): این مکان سابقاً محله&zwnj;ای صنعتی بود اما در طول ۱۰  سال گذشته تغییر ماهیت داده است. امروزه این محل میزبان مجموعه ورزشی استاد دو فرانس  و منطقه اقتصادی لندی فرانس است. چندین آسمان&zwnj;خراش و ۲ خط سریع&zwnj;السیر مترو  نیز در این منطقه وجود دارد. همچنین دفاتر تعدادی از شبکه&zwnj;های تلویزیونی  فرانسه و استودیوهای فیلم سازی این کشور نیز در این محله قرار دارد. صومعه  مشهور سن دنی، میزبان آرامگاه بسیاری از پادشاهان قدیم فرانسه، نیز در این منطقه واقع است.[۸۰]



&nbsp;




کلیسای سلطنتی سن&zwnj;دُنی که مقبره بسیاری از پادشاهان فرانسه و خانواده&zwnj;های سلطنتی این کشور است.



    محله وال دو سن (Val de Seine): دفاتر رسانه&zwnj;های اصلی پاریس و فرانسه  در این منطقه قرار گرفته است. شبکه&zwnj;های تلویزیونی مشهور فرانسه و جهان  نظیر TF1 , France2 , Canal+ , France24 , EuroSport , Art&eacute; , TPS از جمله  این دفاتر هستند. همچنین شرکت&zwnj;های بزرگ ارتباطات و IT مانند Neuf Cegetel و  دفتر اروپا، آفریقا و خاورمیانه شرکت مایکروسافت در این منطقه قرار دارند.

عمارت&zwnj;ها و بناهای مشهور و دیدنی پاریس


&nbsp;




کلیسای مادلین


معروفترین آثار شهر پاریس کلیسای قرن دوازدهمی نوتردام واقع در ایل دو لا سیته، برج ایفل و تاق نصرت پیروزی (تریومف) می&zwnj;باشند. برج ایفل ابتدا به صورت موقت جهت نمایشگاه جهانی سال ۱۸۸۹ توسط گوستاو ایفل بنا شد، اما با حفظ آن پس از این تاریخ امروزه در نزد جهانیان به عنوان نماد شهر پاریس شناخته می&zwnj;شود.[۸۱][۸۲]
عمده بناهای مشهور پاریس در محدوده میدان شارل دوگل (میدان دلتوال سابق) واقع شده&zwnj;اند. از جمله موزه لوور، باغ تویلری، خیابان شانز الیزه، تاق نصرت پیروزی (تریومف)، گراند پله، پتیت پله، میدان کنکورد و بسیاری آثار دیگر. بخش دیگری از این آثار که شامل بناهای مدرن و امروزی شهر پاریس می&zwnj;شوند در محدوده منطقه لا دفانس قرار گرفته&zwnj;اند.


&nbsp;




عمارت انولید


علاوه براین ۲ منطقه آثار متعدد فراوانی نیز در سرتاسر شهر پاریس وجود دارند. موزه انولید که مقبره بسیاری از سربازان و افتخارآفرینان فرانسه از جمله ناپلئون است، قلعه کونسیرژری که محل نگهداری لویی شانزدهم، ماری آنتوانت  و خانواده سلطنتی فرانسه قبل از اعدام در جریان انقلاب بود، ۲ مجسمه ملقب  به آزادی واقع در ایل دوسیژن و کاخ لوکزانبورگ که نمونه بزرگ آن&zwnj;ها در سال  ۱۸۸۶ از سوی ملت فرانسه به ملت آمریکا هدیه داده شد، بخش دیگری از این آثار  دیدنی هستند.
اپرا گارنیه که درزمان امپراتوری دوم ساخته شده نیز از دیگر بناهای دیدنی شهر پاریس محسوب می&zwnj;شود. موزه لوور  که امروزه یکی از مشهورترین موزه&zwnj;های جهان است نیز در بنای کاخ سابق لوور  قرار دارد. دانشگاه سوربن نیز که بخش اصلی دانشگاه پاریس را تشکیل می&zwnj;دهد  نیز در محله لاتین قرار گرفته&zwnj;است.
علاوه بر کلیسای نوتردام کلیساهای مشهور و زیبای دیگری نیز از جمله کلیسای سن شاپل، کلیسای مادلین و کلیسای سکره کر نیز در این شهر قرار گرفته&zwnj;اند.
باغ&zwnj;ها ٫ پارک&zwnj;ها و فضای&zwnj;سبز


&nbsp;




باغ تویلری


یکی از دو باغ قدیمی معروف پاریس باغ تویلری است که در قرن ۱۶ در حاشیه رود سن نزدیک کاخ لوور و در قسمت چپ باغ لوکزامبورگ ساخته شده است که برای کاخ خصوصی کاترین دو مدیچی ساخته شده است.[۸۳][۸۴] دیگر باغ معروف پاریس باغ گیاهان است. این باغ به دستور دکتر گای دو لابروس پزشک مخصوص لویی سیزدهم برای پرورش گیاهان دارویی ساخته شد، و نخستین باغ عمومی پاریس است.[۸۵]  قدمت دیگر باغ&zwnj;های بزرگ پاریس به دوران امپراتوری دوم بر می&zwnj;گردد.  پارک&zwnj;های بوت شامون، مونتسوری و مونسو که به وسیله ژان شارل آلفان، یکی از  مهندسان ناپلئون سوم، ساخته شده&zwnj;اند. دیگر پارک&zwnj;ها به دستور بارون هاوسمن ساخته شده&zwnj;اند که شامل پارک جنگلی بولوین و ونسن  می&zwnj;شوند. از دیگر پارک&zwnj;های بزرگ پاریس می&zwnj;توان پارک دولاویل ساخته شده  توسط آرشیتکت معروف برنارد شومی را نام برد. پاریس با دارا بودن ۴۷۵٬۰۰۰  درخت از ۱۲۰ گونه مختلف گیاهی سبزترین پایتخت اروپا است.[۲۳] در مجموع پاریس دارای بیش از ۴۰۰ پارک عمومی است.[۲۳]
گورستان&zwnj;های پاریس


&nbsp;




مقبره صادق هدایت واقع در گورستان پرلاشز


ساخت گورستان&zwnj;های امروزی پاریس به سال ۱۸۰۴  میلادی برمی&zwnj;گردد. تا قبل از این تاریخ هر یک از کلیساهای پاریس دارای یک  گورستان اختصاصی بودند اما از اواخر قرن ۱۸ میلادی تصمیم به ساخت گورستانی  واحد برای پاریس گرفته&zwnj;شد. با توسعه شهر پاریس و پر شدن این گورستان،  گورستان&zwnj;های دیگری نیز جهت تدفین مردگان در حاشیه این شهر ساخته شد که از  معروف&zwnj;ترین آن&zwnj;ها می&zwnj;توان به گورستان مشهور پرلاشز، گورستان مون پارناس، گورستان مون مارتر و گورستان پاسی نام برد.
در قرن بیستم نیز بنا به توسعه این شهر گورستان&zwnj;هایی به آن افزوده شدند  که می&zwnj;توان به گورستان سن اوون، گورستان دیوری و گورستان باژنو نام برد.
تعدادی از گورستان&zwnj;های پاریس ارزش تاریخی و فرهنگی بالایی دارند، از آن جمله می&zwnj;توان از گورستان پرلاشز نام برد که آرامگاه بسیاری از مردان و زنان بزرگ جهان نظیر بالزاک، کلود برنارد، صادق هدایت، ادیت پیاف، غلامحسین ساعدی، اسکار وایلد، امیل زولا، مولیر و فردریک شوپن است نام برد. این گورستان به عنوان مشهورترین گورستان جهان شناخته می&zwnj;شود.
فرهنگ و هنر


&nbsp;




نمایی از سالن و سن اپرا گارنیه




&nbsp;




نمایی از سالن اپرا دوشاتل


اپرا، تئاتر و موسیقی
از بزرگترین اپراهای پاریس می&zwnj;توان از اپرای قرن نوزدهمی گارنیه و اپرا باستیل نام برد. در این اپراها انواع باله&zwnj;های کلاسیک و اپراهای ترکیبی کلاسیک و مدرن اجرا می&zwnj;شود.
تئاتر به صورت سنتی جایگاه ویژه&zwnj;ای در فرهنگ پاریسی دارد. گرچه امروزه  بسیاری از بازیگران مشهور تئاتر، بازیگر تلویزیون&zwnj;های فرانسوی نیز هستند.  تعدادی از تئاترهای اصلی پاریس را می&zwnj;توان به این ترتیب نام&zwnj;برد:تئاتر اودئون، تئاتر بوبینو، تئاتر موگادور و تئاتر دولاگیته مون پارناس.
به طور کل در حدود ۱۴۳ سالن تئاتر در شهر پاریس وجود دارد.[۸۶]
بعضی از سالن&zwnj;های تئاتر در پاریس، همزمان به عنوان سالن کنسرت نیز مورد  بهره&zwnj;برداری قرارمی&zwnj;گیرند. بسیاری از خوانندگان مشهور فرانسوی نظیر ادیت پیاف، موریس شوالیه، جورج براسون و شارل آزناوور شهرت خود را از اجرا در این سالن&zwnj;ها کسب کرده&zwnj;اند.
سالن الیزه مون مارتر نیز امروزه به عنوان سالن کنسرت مورد استفاده قرار  می&zwnj;گیرد. کلوب نیومورنینگ نیز یکی از ندرتاً کلوب&zwnj;هایی است که هنوز کنسرت  جاز در آن&zwnj;ها اجرا می&zwnj;شود.
سالن زنیت در پاریس، محله لاویه و استادیوم پارکومنی اسپورت در محله  برسی نیز به عنوان محل اجرای کنسرت&zwnj;های عظیم سبک راک مورد استفاده قرار  می&zwnj;گیرند.
کافه&zwnj;ها، رستوران&zwnj;ها و کاباره&zwnj;ها


&nbsp;




رستوران &laquo;اُو پیه دو کوشون&raquo; (پاچه خوک)




&nbsp;




کافه فلور




&nbsp;




کاباره مولن&zwnj;روژ در پاریس، دارای آوازه&zwnj;ای جهانی است.


کافه&zwnj;های پاریس از دیرباز شهرت جهانی داشته&zwnj;اند. این کافه&zwnj;ها با فضای  کوچک داخلی و صندلی&zwnj;های چیده شده در کنار خیابان و قهوه&zwnj;های خوش&zwnj;طعم و  کیک&zwnj;های خوش&zwnj;مزه نظر هر رهگذری را به سمت خود جلب می&zwnj;کند. از کافه&zwnj;های  معروف پاریس می&zwnj;توان از کافه دولاپه، کافه دوماگوت و کافه فلور نام برد.
فرانسه به عقیده اکثر مردم جهان خوش&zwnj;مزه&zwnj;ترین غذاهای دنیا را داراست، پس  در نتیجه رستوران&zwnj;های پاریسی نیز باید نمونه و نمودار کاملی از یک رستوران  فرانسوی با غذاهای خوش&zwnj;طعم باشند. به همین خاطر است که پاریس رستوران&zwnj;های  درجه&zwnj;یک و عالی فراوانی دارد. به طور کل در حدود ۵۰۰۰ رستوران در پاریس به  تهیه و طبخ غذا می&zwnj;پردازند.
تعدادی از رستوران&zwnj;های معروف پاریس شهرت بین&zwnj;المللی دارند که می&zwnj;توان به تعدادی از آن&zwnj;ها اشاره کرد: رستوران لالزاس، رستوران ماکسیم، رستوران پییر گاگز، رستوران لزامباسادور، رستوران لاتراس و رستوران ویکند.
به انتخاب &laquo;مجله رستوران&raquo; از ۵۰ رستوران برتر جهان در سال ۲۰۰۷ نه تا از این رستوران&zwnj;ها در پاریس قراردارند.[۸۷]
کاباره&zwnj;های پاریس نیز در نزد جهانیان شهرت فراوانی دارند. در میان این  کاباره&zwnj;ها می&zwnj;توان از کاباره قرن نوزدهمی &laquo;مولن روژ&raquo; نام برد. این کاباره  بارها محل اجرای کنسرت&zwnj;های بزرگانی همچون الویس پریسلی، فرانک سیناترا و لاتویا جکسون بوده است. این کاباره در محله مونتمارتر قرار دارد.[۸۸]
از دیگر کاباره&zwnj;های پاریس که شهرتی جهانی دارند می&zwnj;توان از &laquo;کاباره لیدو&raquo; نام برد. این کاباره روزگاری میزبان کنسرت&zwnj;های الویس پریسلی بوده است. این کاباره در خیابان شانز الیزه قرار دارد.[۸۹]
نایت کلاب&zwnj;ها و کاباره&zwnj;های مشهور دیگری نیز در پاریس واقع&zwnj;اند که  می&zwnj;توان از: کاباره پاریس اولمپیا، فولی برگر، بوبینو، کریزی هورس، کلوب  رکس، بودابار و کلوب جرج نام برد.[۹۰]
هتل&zwnj;ها
با توجه به تعداد بسیار زیاد توریستی که سالیانه به پاریس وارد می&zwnj;شوند  پاریس نیز دارای تعداد زیادی هتل می&zwnj;باشد. بعضی از هتل&zwnj;های پاریس شهرت  جهانی دارند. این هتل&zwnj;ها تاکنون میزبان مشاهیر و ثروتمندترین افراد جهان  بوده&zwnj;اند.
هتل ریتز که در اواخر سده نوزدهم میلادی افتتاح شده است تاکنون میزبان مشاهیری چون ارنست همینگوی، ادوارد فیتزجرالد، مارسل پروست، ادوارد هفتم پادشاه انگلستان، مرلین دتریش، التون جان، رودولف والنتینو، چارلی چاپلین، ژان پل سارتر و گرتا گاربو بوده است.[۹۱]


&nbsp;




نمایی از سالن موسوم به ناپلئون در هتل کونتیننتال پاریس.


هتل کریلیون  نیز که در میدان کنکورد قرار دارد به عنوان یکی از معروفترین هتل&zwnj;های لوکس  جهان شناخته می&zwnj;شود. این هتل که دارای ۱۰۳ اتاق و ۴۴ سوئیت است در قرن  هجدهم ساخته شده است. این هتل نیز محل اقامت مشاهیری چون وودرو ویلسون، تئودور روزولت، هربرت هوور و ریچارد نیکسون رئیس&zwnj;جمهوران آمریکا، جرج پنجم پادشاه انگلستان، حسن دوم پادشاه مراکش، امپراتور هیروهیتو امپراتور ژاپن، ژاکلین کندی، چارلی چاپلین، ارسن ولز، الیزابت تیلور، تیرون پاور، اکسل روز، آرنولد شوارتزنگر، ماریا کری و مادونا بوده است.[۹۲]
از دیگر هتل&zwnj;های پاریس می&zwnj;توان از هتل ۱۰۰۰ اتاقه کنکورد لافایت، هتل  جرج پنجم، هتل کلونی، هتل کونتیننتال، هتل بریستول، هتل پلازا آتن، هتل  لوتشیا و هتل رویال مونسو نام&zwnj;برد.
سینما


&nbsp;




کودکان در حال آب&zwnj;بازی.
در دورنما یکی از میدان&zwnj;های اصلی پاریس[۹۳] به نام پلاس دو لا رپوبلیک.


با توجه به اینکه فرانسه دارای دومین صنعت سینما در جهان می&zwnj;باشد، توجه  مردم این کشور به سینما امری طبیعی است. در سرتاسر فرانسه در حدود ۴۵۰۰  سالن سینما وجود دارد که ۳۷۵ عدد از این سینماها در پاریس واقع&zwnj;شده است.[۸۶]
بزرگترین سالن سینمای پاریس گراند رکس  نام داشته که ۲۸۰۰ نفر ظرفیت دارد. امروزه مجموعه&zwnj;های عظیمی با تعداد  زیادی سالن نمایش (در حدود ۱۰ تا ۲۰ سالن) در پاریس ساخته شده است.
سالانه ۳۰ میلیون بلیت سینما در پاریس فروش می&zwnj;رود.[۸۶] بهای بلیط سینما در این شهر در حدود ۸ یورو بوده و در روزهای دوشنبه هر هفته به صورت نیم&zwnj;بها به فروش می&zwnj;رسد.[۹۴]
همچنین جشنواره&zwnj;ای به نام &laquo;فرنچ راندوو&raquo; به طور سالانه در پاریس برگزار می&zwnj;شود که پس از جشنواره کن و جشنواره برلین سومین جشنواره مهم سینمایی قاره اروپا محسوب می&zwnj;شود.[۹۵]
توریسم
جستار وابسته: فهرست موزه&zwnj;های پاریس


&nbsp;




کلیسای نوتردام




&nbsp;




موزه اورسی


پاریس در گذشته نیز همیشه مقصدی برای تجار، دانشجویان و زائران مذهبی بوده است. اما صنعت توریسم در مقیاس بزرگ امروزی با ظهور راه&zwnj;آهن در سال ۱۸۴۸ در پاریس آغاز شد. اولین باری که پاریس به عنوان مقصد موردتوجه توریست&zwnj;ها مورد نظر قرار گرفت به برگزاری نمایشگاه جهانی در سال ۱۸۵۵ بازمی&zwnj;گردد. برگزاری نمایشگاه&zwnj;های جهانی در پاریس عامل مؤثری در جذب توریست و توسعه در پاریس قرن نوزدهم بوده است. برج ایفل نیز حاصل نمایشگاه جهانی ۱۸۸۹ پاریس است. همچنین تلاش&zwnj;های صورت گرفته در زمان امپراتوری دوم در پاریس و توسعه آن نقش بسزایی در توسعه توریسم در پاریس داشته است.
بناها و موزه&zwnj;های مشهور پاریس در بین پربازدید کننده&zwnj;ترین آثار توریستی  جهان جای دارند. پاریس با دارا بودن بیش از ۳۰ میلیون توریست در سال در صدر  پر بازدیدترین شهرهای جهان قرار دارد.[۱۸][۱۹][۲۰][۹۶]
موزه لوور در پاریس سالیانه هشت میلیون توریست را به خود جذب می&zwnj;کند که به همین دلیل به عنوان پر بیننده&zwnj;ترین موزه جهان شناخته می&zwnj;شود.[۹۷][۹۸][۹۹][۱۰۰] کلیسای نوتردام با ۱۳ میلیون و کلیسای سکره کر با ۱۲ میلیون بازدید سالیانه توسط توریست&zwnj;ها از دیگر قطب&zwnj;های جذب توریست در پاریس هستند.[۱۰۱][۱۰۲] برج ایفل  نیز به عنوان مشهورترین اثر شهری پاریس سالانه به طور متوسط ۶٫۵ میلیون  بازدید کننده دارد. این برج از زمان شروع به کار تاکنون بیش از ۲۳۰ میلیون  بازدیدکننده را به خود جذب کرده است.[۱۰۳] دیزنی&zwnj;لند پاریس که پربیننده&zwnj;ترین اثر توریستی قاره اروپا محسوب می&zwnj;شود نیز در پاریس قرار داشته و سالانه بیش از ۱۴٫۵ میلیون بازدیدکننده دارد.[۱۰۴]
پاریس با دارا بودن بیش از ۱۵۰ موزه سالانه میلیون&zwnj;ها توریست خارجی را به سمت این موزه&zwnj;ها جذب می&zwnj;کند. در این میان موزه لوور  که به عنوان مشهورترین و بزرگترین موزه جهان شناخته می&zwnj;شود میزبان تعدادی  از مشهورترین آثار تاریخی و هنری چهان است. از این جمله می&zwnj;توان به تابلو مونالیزا یا لبخند ژوکوند اثر لئوناردو داوینچی، مجسمه مشهور ونوس اثر مشهور دوره یونان باستان مربوط به ۱۳۰ سال پیش از میلاد مسیح و آثار تمدن&zwnj;های بزرگ بین&zwnj;النهرین، ایران باستان و مصر باستان اشاره کرد. آثار پابلو پیکاسو در موزه پیکاسو و آثار آگوست رودین در موزه رودین در پاریس نگهداری می&zwnj;شود.مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو نیز میزبان موزه ملی هنر مدرن است. انجمن هنری مون پارناس نیز دارای موزه&zwnj;ای به نام موزه مون پارناس است. آثار هنری مربوط به دوره رونسانس و آثار هنری سبک امپرسیونیسم نیز در موزه&zwnj;های کلونی و اورسی نگهداری می&zwnj;شوند.
موزه تازه تأسیس کوا برانلی که در سال ۲۰۰۶ گشایش یافت نیز سومین موزه بزرگ پاریس بوده و دارای آثاری از قاره&zwnj;های آفریقا، آسیا، اقیانوسیه و آمریکا می&zwnj;باشد.
علاوه بر موزه&zwnj;ها و ساختمان&zwnj;های مشهور، مکان&zwnj;هایی همچون کاباره&zwnj;ها،  رستوران&zwnj;ها، هتل&zwnj;ها، پارک&zwnj;ها، باغ&zwnj;ها و کاخ&zwnj;های مشهور پاریسی نیز از جمله  نقاط توریستی پاریس محسوب می&zwnj;شوند و سالانه میلیون&zwnj;ها توریست را از سراسر  جهان به سمت خود جلب می&zwnj;کنند.


&nbsp;




یکی از زمین&zwnj;های ورزشگاه رولاند گاروس طی برگزاری یک مسابقه تنیس


ورزش
پاریس میزبان تیم فوتبال پاریس سن ژرمن (Paris Saint-Germain FC)، تیم بسکتبال پاریس بسکت ریسینگ (Paris Basket Racing) و تیم راگبی استات فرانسه (Stade Fran&ccedil;ais) است.[۱۰۵]
ورزشگاه ۸۰٫۰۰۰ نفری و ۵ ستاره استاد دوفرانس نیز در پاریس قرار دارد. فینال مسابقات جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ و فینال مسابقات جام جهانی راگبی در سال ۲۰۰۷ در این ورزشگاه برگزار شده است. این ورزشگاه جهت انجام مسابقات فوتبال، راگبی و دو و میدانی  مورد استفاده قرار می&zwnj;گیرد. این ورشگاه سالانه میزبان بازی&zwnj;های خانگی تیم  ملی فوتبال و راگبی فرانسه و همچنین بازی&zwnj;های باشگاهی این دو رشته است.  همچنین فینال جام قهرمانان باشگاه&zwnj;های اروپا در سال ۲۰۰۶ نیز میان دو تیم بارسلونا و آرسنال در ورزشگاه استاد دو فرانس برگزار شد.[۱۰۶]
پاریس میزبان بازیهای المپیک تابستانی سال&zwnj;های ۱۹۰۰ و ۱۹۲۴ و جام&zwnj;های  جهانی فوتبال ۱۹۳۸ و ۱۹۹۸ بوده است. همچنین مکان آغاز و پایان بزرگترین  مسابقات دوچرخه&zwnj;سواری جهان یعنی تور دو فرانس در این شهر می&zwnj;باشد. همچنی سالانه مسابقات تنیس آزاد فرانسه (رولند گاروس) که یکی از ۴ گرانداسلم  بزرگ تنیس در جهان است نیز در پاریس برگزار می&zwnj;شود. علاوه بر این مسابقات  همچنین می&zwnj;توان از مسابقات بیم&zwnj;المللی دو ماراتون پاریس، مسابقات تنیس  مسترز پاریس، مسابقات اسبدوانی رپوبلیک و جام اسبدوانی گراند پریکس لارک  تریومف نام برد.[۱۰۷][۱۰۸]
مردم پاریس نیز به ورزش بسیار علاقه&zwnj;مند بوده و از امکانات ورزشی این  شهر بهره می&zwnj;برند در پاریس هزاران مجموعه کوچک و بزرگ عمومی و خصوصی ورزشی  وجود دارد که از آن جمله می&zwnj;توان به ۱۳۹ مجموعه ورزشی عمومی، ۳۷ استادیوم  ورزشی، ۴۶ مجموعه زمین&zwnj;های تنیس و ۳۷ مجموعه استخر[۱۰۹]  اشاره کرد. علاوه بر این ۲۰٫۰۰۰ دوچرخه نیز در ۱٫۴۵۱ ایستگاه در اختیار  مردم قرار دارد. در مجموع در پاریس بیش از ۳۷۰ کیلومتر مسیر اختصاصی دوچرخه  موجود است.[۲۳]
روابط بین&zwnj;المللی
پاریس دارای یک شهر خواهر و تعدادی شهر شریک است.[۱۱۰][۱۱۱]
شهر خواهر

     رم، ایتالیا، از سال ۱۹۵۶ (Seule Paris est digne de Rome; seule Rome est digne de Paris / Solo Parigi &egrave; degna di Roma; Solo Roma &egrave; degna di Parigi / &quot;تنها پاریس شایسته رم است؛ تنها رم شایسته پاریس است&quot;).[۱۱۱]

شهرهای شریک


    
        
            
            
            
                 الجزیره، الجزایر، از سال ۲۰۰۳.[۱۱۱]
                 امان، اردن، از سال ۱۹۸۷.[۱۱۱]
                 آتن، یونان، از سال ۲۰۰۰.[۱۱۱]
                 پکن، چین، از سال ۱۹۹۷.[۱۱۱]
                 بیروت، لبنان، از سال ۱۹۹۲.[۱۱۱]
                 برلین، آلمان، از سال ۱۹۸۷.[۱۱۱]
                 بوئنوس آیرس، آرژانتین، از سال ۱۹۹۹.[۱۱۰]
                 قاهره، مصر، از سال ۱۹۸۵.[۱۱۱]
                 کازابلانکا، مراکش، از سال ۲۰۰۴.[۱۱۰]
                 شیکاگو، ایالات متحده آمریکا، از سال ۱۹۹۶.[۱۱۱]
                 کپنهاگ، دانمارک، از سال ۲۰۰۵.[۱۱۰]
                 ژنو، سویس، از سال ۲۰۰۲.[۱۱۱]
                 جاکارتا، اندونزی، از سال ۱۹۹۵.[۱۱۱]
                 کیوتو، ژاپن، از سال ۱۹۸۵.[۱۱۱]
                 لیسبون، پرتقال، از سال ۱۹۹۸.[۱۱۱]
                 لندن، بریتانیا، از سال ۲۰۰۱.[۱۱۱]
                 مادرید، اسپانیا، ازسال ۲۰۰۰.[۱۱۱]
                 مکزیکوسیتی، مکزیک، از سال ۱۹۹۹.[۱۱۱]
                 مونترال، کانادا، از سال ۲۰۰۶.[۱۱۰]
                 مسکو، روسیه، از سال ۱۹۹۲.[۱۱۱]
            
            
            
            
            
            
                 پورتو الگره، برزیل، از سال ۲۰۰۱.[۱۱۰]
                 پراگ، جمهوری چک، از سال ۱۹۹۷.[۱۱۱]
                 کبک، کانادا، از سال ۲۰۰۳.[۱۱۱]
                 رباط، مراکش، از سال ۲۰۰۴.[۱۱۰]
                 ریاض، عربستان سعودی، از سال ۱۹۹۷.[۱۱۱]
                 سن پترزبورگ، روسیه، از سال ۱۹۹۷.[۱۱۱]
                 صنعا، یمن، از سال ۱۹۸۷.[۱۱۱]
                 سانفرانسیسکو، ایالات متحده آمریکا، از سال ۱۹۹۶.[۱۱۱]
                 سانتیاگو، شیلی از سال ۱۹۹۷.[۱۱۱]
                 سائو پائولو، برزیل، از سال ۲۰۰۴.[۱۱۱]
                 سئول، کره جنوبی، از سال ۱۹۹۱.[۱۱۱]
                 صوفیه، بلغارستان، از سال ۱۹۹۸.[۱۱۱]
                 سیدنی، استرالیا، از سال ۱۹۹۸.[۱۱۱]
                 تفلیس، گرجستان، از سال ۱۹۹۷.[۱۱۱]
                 توکیو، ژاپن، از سال ۱۹۹۸.[۱۱۱]
                 تونس، تونس، از سال ۲۰۰۴.[۱۱۰]
                 ورشو، لهستان، از سال ۱۹۹۹.[۱۱۱]
                 واشنگتن دی&zwnj;سی، ایالات متحده آمریکا، از سال ۲۰۰۰.[۱۱۱]
                 ایروان، ارمنستان، از سال ۱۹۹۸.[۱۱۱]
                 تهران، ایران، از سال 1950.[۱۱۱]
            
            
            
        
    


آثار دیدنی

    برج ایفل (فرانسه: La Tour Eiffel) &laquo;با حدود ۶٫۵ میلیون نفر بازدید کننده در سال&raquo;[۱۰۳]
    دیزنی&zwnj;لند پاریس(فرانسه:Disneyland Paris) &laquo;با حدود ۱۴٫۷ میلیون نفر بازدید کننده در سال&raquo;
    موزه لوور (فرانسه: Mus&eacute;e du Louvre) &laquo;با حدود ۸ میلیون نفر بازدید کننده در سال&raquo;
    موزه اورسی (فرانسه: Mus&eacute;e d'Orsay) &laquo;با حدود ۳ میلیون نفر بازدید کننده در سال&raquo;[۱۱۲]
    کلیسای نوتردام (فرانسه: La Cath&eacute;drale Notre Dame)&laquo;با حدود ۱۳ میلیون نفر بازدید کننده در سال&raquo;[۱۱۳]
    کلیسای سکره کر (فرانسه: Sacr&eacute; Coeur) &laquo;با حدود ۱۲ میلیون بازدید کننده در سال&raquo;
    خیابان شانز الیزه (فرانسه:Avenue des Champs Elys&eacute;es)
    کاخ ورسای (فرانسه: Ch&acirc;teau de Versailles)
    معبد پانتئون (فرانسه: Panth&eacute;on)
    باغ تویلری (فرانسه: Jardin des Tuileries)
    باغ گیاهان (فرانسه: Jardin des Plantes)
    باغ لوکزامبورگ (فرانسه: Jardin de Luxembourg)
    مرکز ملی هنر و فرهنگ ژرژ پمپیدو (فرانسه: Centre national d'art et de culture Georges-Pompidou)
    گورستان پرلاشز(فرانسه:Cimeti&egrave;re du P&egrave;re Lachaise)
    تاق نصرت تریومف (فرانسه: Arc de Triomphe)
    تاق نصرت عظیم دفانس (فرانسه: Grande Arche de la D&eacute;fence)
    عمارت انولید (فرانسه: H&ocirc;tel des Invalides)
    میدان کنکورد (فرانسه: Place de la Concorde)
    کتابخانه ملی فرانسه (فرانسه: La Biblioth&egrave;que Nationalle)
    کاخ الیزه (فرانسه: Palais de l'&Eacute;lys&eacute;e)
    خیابان ریولی (فرانسه: Rue de Rivoli)
    دانشگاه سوربن (فرانسه: La Sorbonne)
    کاخ انستیتو یا عمارت فرهنگستان فرانسه
    اپرا گارنیه (فرانسه: Op&eacute;ra Gargnier)
    کلیسای مادلن (فرانسه: &Eacute;glise de la Madeleine)
    قلعه ونسن (فرانسه: Ch&acirc;teau de Vincennes)
    قلعه کنسیرژری (فرانسه: La Conciergerie)
    مدرسه عالی ملی هنرهای زیبای پاریس (فرانسه: &Eacute;cole nationale sup&eacute;rieure des Beaux-Arts)
    کاخ شایو (فرانسه: Palais de Chaillot)
    عمارت گراند پله (فرانسه: Grand Palais)
    عمارت پتیت پله (فرانسه: Petit Palais)
    برج مون پارناس (فرانسه: Tour Montparnasse)
    میدان وندوم (فرانسه: Place Vend&ocirc;me)
    پل الکساندر سوم (فرانسه: Pont Alexandre III)
    مسجد پاریس (فرانسه: Grande Mosqu&eacute;e de Paris)
    پاریس پلاژ (فرانسه:Paris Plage)
    خیابان کاردینال دو بوآ (فرانسه: La Rue De Cardinal De Bois)
    ورزشگاه استاد دو فرانس (فرانسه: Stade de France)
    بلوار سن ژرمن (فرانسه: Boulevard Saint-Germain)
    عمارت مجلس ملی فرانسه یا کاخ بوربون (فرانسه: L'Assembl&eacute;e Nationale)
    هتل دویل یا سالن شهر (فرانسه: L'h&ocirc;tel De Ville یا Salle De Ville)
    هتل ریتز (فرانسه: L'h&ocirc;tel Ritz)

نگارخانه


    
    
    
    
    
    
    سالن انتظار اپرا گارنیه
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    راه&zwnj;پله اپرا گارنیه پاریس
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    گراند پله و پتیت پله
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    پتیت پله
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    برج ایفل
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    تاق پیروزی (تریومف)
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    موزه لوور
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    انولید
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    مقبره ناپلئون واقع در انولید
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    کلیسای سن شاپل
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    کلیسای سن اوستاش
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    نمایی دیگر از کلیسای سن اوستاش
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    موزه تاریخ طبیعی پاریس یا کاخ گیاهان
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    نگارخانه ملی هنر ژو دو پوم
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    میدان شانز دو مارس از فراز برج ایفل
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    پارک مونسو
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    گورستان پر لاشز
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    قلعه کونسیرژری
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    نمایی از رود سن از فراز برج ایفل
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    ورودیه ایستگاه متروی پل لوالوآ
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    فروشتگاه زنجیره&zwnj;ای پرنتام واقع در محله اپرا
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    ایستگاه شاتل، خط ۱۴ متروی پاریس
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    دانشگاه پاریس ۱ یا پانتئون سوربن
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    ایستگاه قطار شرق پاریس(گار دو لست)
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    کاخ دادگستری (کاخ ژوستیس)
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    داخل کلیسای سن چاپل
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    رصدخانه پاریس
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    نگارخانه لافایت
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    فروشگاه زنجیره&zwnj;ای بون مارشه
    
    
    
    
    
    
    
    
    
    مقبره لویی شانزدهم و ماری آنتوانت در کلیسای سن&zwnj;دنی
    
    
    

]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>اندام تناسلی زن</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/اندام-تناسلی-زن</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/اندام-تناسلی-زن</guid>

<description><![CDATA[
دستگاه تولید مثل زنانه دستگاهی در بدن انسان&zwnj;های ماده است که کار تولید مثل را انجام می&zwnj;دهد. جانداران ماده توانایی بارداری و زاییدن موجودی همنوع خود (فرزند) دارند. دستگاه تولید مثل مادینه در انسان از دو بخش بیرونی و درونی تشکیل شده&zwnj;است که اندام&zwnj;های داخلی آن (تخمدانها، لوله&zwnj;های حمل تخمک، رحم و مهبل) در یک سوم پایینی شکم قرار دارند.[۱] بخش بیرونی همچنین کار دفع ادرار و لذت جنسی را بر عهده دارد.
دستگاه تولید مثل زنانه دستگاهی در بدن انسان&zwnj;های ماده است که کار تولید مثل را انجام می&zwnj;دهد. جانداران ماده توانایی بارداری و زاییدن موجودی همنوع خود (فرزند) دارند. دستگاه تولید مثل مادینه در انسان از دو بخش بیرونی و درونی تشکیل شده&zwnj;است که اندام&zwnj;های داخلی آن (تخمدانها، لوله&zwnj;های حمل تخمک، رحم و مهبل) در یک سوم پایینی شکم قرار دارند.[۱] بخش بیرونی همچنین کار دفع ادرار و لذت جنسی را بر عهده دارد.
بخش&zwnj;ها
دستگاه تناسلی زن از دو بخش خارجی و داخلی تشکیل شده&zwnj;است که ساختارهای داخلی دستگاه تناسلی زنانه (تخمدانها، لوله&zwnj;های حمل تخمک، رحم و مهبل) در یک سوم پایینی شکم قرار دارند.[۲] بخش خارجی فرج یا کُس نام دارد و شامل کلیتوریس، لب&zwnj;های داخلی و لب&zwnj;های خارجی و مدخل مهبل (واژن) و میزراه (مجرای دفع ادرار) است.
تولید مثل
همگی موجودات زنده توانایی تولید مثل دارند و همین موضوع عامل بقای نسل آنهاست. دو تخمدان، حاوی فولیکول&zwnj;هایی هستند که تخمک&zwnj;ها (سلول&zwnj;هایی که با اسپرم مرد ترکیب شده، یاخته تخم و بعدتر نوزاد را ایجاد می&zwnj;کنند) را در خود نگه می&zwnj;دارند. هر ماه یک تخمک بالغ شده، از تخمدان رها می&zwnj;شود؛
شیپور (]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>سیستم ادراری</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/سیستم-ادراری</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/سیستم-ادراری</guid>

<description><![CDATA[
دستگاه میزش (دستگاه ادراری) یکی از دستگاه&zwnj;های کالبد انسان و حیوانات است که برای دفع ادرار (میز) به کار می&zwnj;رود. این دستگاه از کلیه، میزنای، مثانه و پیشابراه تشکیل شده است. بخش انتهایی میزراه&zwnj;ها (مجاری ادرار) در جنس مذکر و مؤنث متفاوت می&zwnj;باشد.
این دستگاه شامل کلیه میزنای و مثانه می&zwnj;باشد ازجمله کارهای این دستگاه  را می&zwnj;توان گفت دفع مواد زائد بدن تنظیم آب بدن و تنظیم نمک بدن است
دستگاه میزش (دستگاه ادراری) یکی از دستگاه&zwnj;های کالبد انسان و حیوانات است که برای دفع ادرار (میز) به کار می&zwnj;رود. این دستگاه از کلیه، میزنای، مثانه و پیشابراه تشکیل شده است. بخش انتهایی میزراه&zwnj;ها (مجاری ادرار) در جنس مذکر و مؤنث متفاوت می&zwnj;باشد.
این دستگاه شامل کلیه میزنای و مثانه می&zwnj;باشد ازجمله کارهای این دستگاه  را می&zwnj;توان گفت دفع مواد زائد بدن تنظیم آب بدن و تنظیم نمک بدن است
کار دستگاه
در هر ساعت کلیه&zwnj;های بدن انسان حدود ۷ لیتر مایع را از خون جدا می&zwnj;کنند  این مایع را تصفیه کرده و مواد مفید و سودمند آن را به خون باز می&zwnj;گردانند و  مواد مضر آن را از راه میزنای به مثانه می&zwnj;فرستد تا دفع شوند
ادرار
ادرار مایعی است که ۹۵ درصد آن را آب تشکیل می&zwnj;دهد و ۵ درصد باقی&zwnj;مانده  را مواد محلول و ماده&zwnj;ای به نام اوره که حاوی نیتروژن است تشکیل می&zwnj;دهد.  ادرار توسط کلیه&zwnj;ها تولید می&zwnj;شود و حجم ادرار تولیدشده توسط هورمون&zwnj;ها  تنظیم می&zwnj;شود اگر خون بیش از اندازه غلیظ شود غدهٔ هیپوفیز (تولیدکننده  هورمون&zwnj;های کاهش ادرار(با نماد اختصاری&nbsp;ADH))این  عمل باعث کم شدن حجم ادرار می&zwnj;شود و در دفع آب صرفه جویی می&zwnj;شود اگر خون  رقیق باشد میزان تولید (ADH) کاهش و میزان تولید ادرار افزایش می&zwnj;یابد.[نیازمند منبع]
نام گذاری
میختن (میزیدن) و گُمیختن در زبان فارسی دری به معنای ادرار کردن است و میز نیز به معنای ادرار می&zwnj;باشد.]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>مکانیک کوانتوم</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/مکانیک-کوانتوم</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/مکانیک-کوانتوم</guid>

<description><![CDATA[
مکانیک کوانتومی شاخه&zwnj;ای بنیادی از فیزیک نظری است که با پدیده های فیزیکی در مقیاس میکروسکوپی سرو کار دارد. دراین مقیاس، کُنِش های فیزیکی در حد و اندازه های ثابت پلانک هستند. بنیادی ترین تفاوت مکانیک کوانتومی با مکانیک کلاسیک در قلمرو کوانتومی است که به ذرات در اندازه های اتمی و زیراتمی می پردازد. مکانیک کوانتومی بنیادی&zwnj;تر از مکانیک نیوتنی و الکترومغناطیس کلاسیک  است، زیرا در مقیاس&zwnj;های اتمی و زیراتمی که این نظریه&zwnj;ها با شکست مواجه  می&zwnj;شوند، می&zwnj;تواند با دقت زیادی بسیاری از پدیده&zwnj;ها را توصیف کند. مکانیک  کوانتومی به همراه نسبیت عام پایه&zwnj;های فیزیک جدید را تشکیل می&zwnj;دهند.
مکانیک کوانتومی شاخه&zwnj;ای بنیادی از فیزیک نظری است که با پدیده های فیزیکی در مقیاس میکروسکوپی سرو کار دارد. دراین مقیاس، کُنِش های فیزیکی در حد و اندازه های ثابت پلانک هستند. بنیادی ترین تفاوت مکانیک کوانتومی با مکانیک کلاسیک در قلمرو کوانتومی است که به ذرات در اندازه های اتمی و زیراتمی می پردازد. مکانیک کوانتومی بنیادی&zwnj;تر از مکانیک نیوتنی و الکترومغناطیس کلاسیک  است، زیرا در مقیاس&zwnj;های اتمی و زیراتمی که این نظریه&zwnj;ها با شکست مواجه  می&zwnj;شوند، می&zwnj;تواند با دقت زیادی بسیاری از پدیده&zwnj;ها را توصیف کند. مکانیک  کوانتومی به همراه نسبیت عام پایه&zwnj;های فیزیک جدید را تشکیل می&zwnj;دهند.
مکانیک کوانتومی که به عنوان نظریه کوانتومی نیز شناخته شده است، شامل نظریه ای درباره ماده، تابش الکترومغناطیسی و برهمکنش میان ماده و تابش است.[۱]
&nbsp;
آشنایی
واژهٔ کوانتوم (به معنی &laquo;بسته&raquo; یا &laquo;دانه&raquo;) در مکانیک کوانتومی از اینجا می&zwnj;آید که این نظریه به بعضی از کمیت&zwnj;های فیزیکی (مانند انرژی یک اتم در حال سکون) تحت شرایط خاص، مقدارهای گسسته&zwnj;ای نسبت می&zwnj;دهد. پایه&zwnj;های مکانیک کوانتومی در نیمهٔ اول قرن بیستم به وسیلهٔ ورنر هایزنبرگ، ماکس پلانک، لویی دوبروی، نیلس بور، اروین شرودینگر، ماکس بورن، جان فون نویمان، پاول دیراک، ولفگانگ پاولی و دیگران ساخته شد. بعضی از جنبه&zwnj;های بنیادی این نظریه هنوز هم در حال پیشرفت است.
در حوالی ابتدای قرن بیستم، کشفیات و تجربه های زیادی نشان میدادند که  در مقیاس اتمی نظریه&zwnj;های کلاسیک نمی&zwnj;توانند توصیف کاملی از پدیده ها ارائه  دهند. وجود همین نارسایی ها موجب نخستین ایده ها و ابداع ها در مسیر ایجاد  نظریه کوانتومی شدند. بعنوان یکی از مثال های بسیار مشهور اگر قرار بود مکانیک نیوتنی و الکترومغناطیس کلاسیک بر رفتار یک اتم حاکم باشند، الکترون&zwnj;ها بایستی به سرعت به سمت هسته اتم  حرکت کرده و بر روی آن سقوط می کردند و در نتیجه اتم ها ناپایدار میشدند.  ولی در دنیای واقعی الکترون&zwnj;ها در نواحی خاصی دور اتم&zwnj;ها باقی می&zwnj;مانند و  چنین سقوطی مشاهده نمیشود. تلاش اولیه برای حل این تناقض توسط نیلس بور با پیشنهاد فرضیه اش دایر بر وجود مدارهای مانا رخ داد، که موفقیت هایی هم در توصیف طیف اتم هیدروژن داشت.
پدیدهٔ دیگری که در این مسیر جلب توجه میکرد، مطالعه رفتار امواج الکترومغناطیسی مانند نور در برهمکنش با ماده بودند. ماکس پلانک در سال ۱۹۰۰ هنگام مطالعه بر روی تابش جسم سیاه  پیشنهاد کرد که برای توصیف صحیح مساله تابش جسم سیاه، می توان انرژی این  امواج را به شکل بسته&zwnj;های کوچکی (کوانتا یا کوانتوم) در نظر گرفت. آلبرت اینشتین از این فکر بهره برد و نشان داد که امواجی مثل نور را می&zwnj;توان با ذره&zwnj;ای به نام فوتون که انرژی&zwnj;اش به بسامد موج بستگی دارد توصیف کرد. در ادامه، با نظریه دوبروی دایر بر امکان توصیف حرکت ذرات بوسیله امواج، این نظریه&zwnj;ها به دیدگاهی به نام دوگانگی موج-ذره برای ذرات و امواج الکترومغناطیسی منجر شدند که برطبق آن، ذرات هر دوی رفتارهای موجی و ذره ای را از خود نشان می دهند.
تلاش ها برای تبیین تناقضات و ایجاد رهیافت های جدید، منجر به تکوین  ساختار جدیدی موسوم به مکانیک کوانتومی شد که توسط دو فرمولبندی جداگانه  (که بعدا معلوم شد هم ارزند) موسوم به مکانیک ماتریسی (عمدتا توسط هایزنبرگ) و مکانیک موجی (بیشتر توسط شرودینگر)  توصیف می شد. بعنوان مثال، ایده ی توصیف ذرات با امواج، مولد ابداع مفهوم  بسته های موجِ همبسته ذرات شد. به نوبۀ خود، تلاش برای یافتن معادلات حاکم  بر تحول زمانی این بسته های موج به معادله موج یا معادله شرودینگر منتهی  شد.
در تعبیری که توصیف شرودینگر از مکانیک کوانتومی بدست می دهد، حالت هر سیستم فیزیکی در هر لحظه به وسیلهٔ یک تابع موج مختلط توصیف می&zwnj;شود . چون تابع موج یک کمیت مختلط است، خود مستقیما مبین یک کمیت فیزیکی نیست، اما با استفاده از این تابع می&zwnj;توان احتمال  بدست آمدن مقادیر مختلف حاصل از اندازه گیری یک کمیت فیزیکی را پیش&zwnj;بینی  کرد. در حقیقت این احتمال با ضریبی از مربع قدرمطلق تابع موج (که کمیت اخیر  حقیقی است) برابر است. بعنوان مثال از کاربرد این تابع احتمال، با آن  می&zwnj;توان احتمال یافتن الکترون در ناحیهٔ خاصی در اطراف هسته در یک زمان  مشخص؛ یا احتمال بدست آمدن مقدار خاصی برای کمیت تکانه زاویه ای سیستم را  محاسبه کرد. یا مثلا به کمک تابع موج و توزیع احتمال بدست آمده از آن، می  توان محتملترین مکان (یا مکان های) حضور یک ذره در فضا را یافت (که در مورد  الکترون&zwnj;های یک اتم گاهی به آن اُربیتال  می&zwnj;گویند). البته معنی این حرف این نیست که الکترون در تمام ناحیه ناحیه  پخش شده&zwnj;است، و الکترون در یک ناحیه از فضا یا هست و یا نیست.
در مکانیک کلاسیک پیش بینی تحول زمانی مقادیر کمیت ها و اندازه گیری  مقادیر کمیت ها در نظریه با هر دقت دلخواه ممکن است و تنها محدودیت موجود،  خطای متعارف آزمایش و آزمایشگر، یا فقدان داده های اولیه کافی است. اما در  مکانیک کوانتومی فرآیند اندازه گیری یک محدودیت ذاتی بهمراه خود دارد. در  واقع نمی&zwnj;توان برخی کمیت ها (کمیت&zwnj;های مزدوج) را هم&zwnj;زمان و با هر دقت  دلخواه اندازه گیری کرد؛ مانند مکان و تکانه. اندازه گیری دقیقتر هریک از  این کمیت ها، منجر به از دست رفتن هرچه بیشتر داده های مربوط به کمیت دیگر  می شود. این مفهوم که به اصل عدم قطعیت هایزنبرگ مشهور است، از مفاهیم  بسیار مهم در مکانیک کوانتومی بوده و با مفهوم بنیادین &quot;تاثیر فرآیند  اندازه گیری بر حالت سیستم&quot; که از ابداعات اختصاصی مکانیک کوانتومی  (دربرابر مکانیک کلاسیک است) همبسته است.
توصیف مکانیک کوانتومی از رفتار سامانه&zwnj;های فیزیکی اهمیت زیادی دارد، و بسیاری از شاخه&zwnj;های دیگر فیزیک و شیمی از مکانیک کوانتومی به عنوان چهارچوب خود استفاده می&zwnj;کنند؛ مانند فیزیک ماده چگال، فیزیک حالت جامد، فیزیک اتمی، فیزیک مولکولی، شیمی محاسباتی، شیمی کوانتومی، فیزیک ذرات بنیادی، و فیزیک هسته&zwnj;ای.  مکانیک کوانتومی علاوه بر این که دنیای ذرات بسیار ریز را توصیف می&zwnj;کند،  برای توضیح برخی از پدیده&zwnj;های بزرگ&zwnj;مقیاس (ماکروسکوپیک) هم کاربرد دارد،  مانند ابررسانایی و ]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>برو به ادامه مطلب</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/برو-به-ادامه-مطلب</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/برو-به-ادامه-مطلب</guid>

<description><![CDATA[
حتما به ادامه ی مطلب برو
اگر هر گونه ترک و خراشی روی ساختمان&zwnj;ها یا ماشین&zwnj;های&zwnj;مان بیفتد، شک  نداشته باشید که طبیعت همواره آماده است تا با ورود خود به گسترده شدن هر  چه بیشتر آن کمکی شایان کند. این همان نکته&zwnj;ای است که در تصاویری که در  ادامه به آنها خواهیم پرداخت، نمود یافته است.

شاید اینها تنها نشان دهنده&zwnj;ی گوشه&zwnj;ای از واقعیت&zwnj;های روزی هستند که دیگر  اثری از بشر روی این کره خاکی باقی نمانده است، روزی که&nbsp; تمامی دستاوردهای  حاصل از قرون متوالی توسعه و پیشرفت انسان، جولانگاه طبیعتی خواهد شد که  برای بوجود آمدن آنها، قربانی شده بود.

در کتب و برنامه&zwnj;های تلویزیونی متعددی به این مسئله پرداخته شده و عملاً  نشان داده شد که برحسب اتفاق طبیعت در پاک کردن شاهکارهای ما بسیار هم  عجول و کم حوصله است.در واقع شاید ظرف یک یا دو سال بسیاری از شهرها دیگر  قابل شناسایی نباشند. سازه&zwnj;های ما بدون تعمیر، مرمت و نگهداری سازندگانش و  البته تامین انرژی مورد نیازشان، خیلی زود تخریب شده و فرو خواهند ریخت.

مستند &quot;حیات پس از انسان&zwnj;ها&quot; (Life after people)، در ارتباط با همین  موضوع ساخته شده و به خوبی نشان می&zwnj;دهد که از تنها یک روز بعد از ناپدید  شدن ما از روی این سیاره، چگونه شمارش معکوس نابودی و تخریب تدریجی  جلوه&zwnj;های تمدن بشری آغاز خواهد شد.

درخت قدیمی و پیانوی فرسوده، کالیفرنیا


پیروزی طبیعت در برابر سازه&zwnj;های بتونی، هنگ کنگ


راه آهن درون شهری متروکه، پاریس


در بر گرفته شدن یک دوچرخه قدیمی توسط یک درخت، جزیره&zwnj;ی وَشِن(Vashon)، واشینگتن


فروشگاهی متروکه که به اِشغال ماهی&zwnj;ها در آمده است، بانکوک


آسیاب متروکه، سورنتو(Sorrento)، ایتالیا


چرخ و فلک از یاد رفته


گورستان ماشین&zwnj;های فرسوده، بلژیک


&nbsp;مسیر راه آهن قدیمی 160 ساله، پاریس


کشتی مخروبه با 102 سال قدمت، سیدنی، استرالیا


نبرد ریشه&zwnj;ی درختان با سنگ و بتون


عمارت متروکه در نزدیکی کیل&zwnj;گاربِن (Kilgarvan)، ایرلند


ایستگاه راه آهن متروکه، آبخازیا، گرجستان


برج خنک کننده&zwnj;ی I.M، بلژیک


شهر متروکه&zwnj;ی ماهیگیران، کامچاتکا، روسیه


آنگ&zwnj;کور(Angkor)، کامبوج


اتاق هتلی مخروبه


شهر پری&zwnj;پیِت (Pripyat)، این شهر اکنون به دلیل آلودگی به تشعشعات رادیواکتیو، شهر اشباح نامیده می&zwnj;شود، اوکراین]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>نظریه اشوب</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/نظریه-اشوب</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/نظریه-اشوب</guid>

<description><![CDATA[
نظریّهٔ آشوب یا نظریّهٔ بی&zwnj;نظمی&zwnj;ها به مطالعهٔ سیستم&zwnj;های دینامیکی  آشوب&zwnj;ناک می&zwnj;پردازد. سیستم&zwnj;های آشوب&zwnj;ناک، سیستم&zwnj;های دینامیکی&zwnj;ای غیرخطی  هستند که نسبت به شرایط اولیه&zwnj;شان بسیار حساس&zwnj;اند. تغییری اندک در شرایط  اولیهٔ چنین سیستم&zwnj;هایی باعث تغییرات بسیار در آینده خواهد شد. این پدیده  در نظریهٔ آشوب به اثر پروانه&zwnj;ای مشهور است.
رفتار سیستم&zwnj;های آشوب&zwnj;ناک به ظاهر تصادفی می&zwnj;نماید. با این&zwnj;حال هیچ  لزومی به وجود عنصر تصادف در ایجاد رفتار آشوبی نیست و سیستم&zwnj;های  دینامیکی&zwnj;ی معین (deterministic) نیز می&zwnj;توانند رفتار آشوب&zwnj;ناک از خود نشان  دهند.
می&zwnj;توان نشان داد که شرط لازم وجود رفتار آشوب&zwnj;گونه در سیستم&zwnj;های  دینامیکی&zwnj;ی زمان&zwnj;پیوسته مستقل از زمان (time invariant) داشتن کمینه سه  متغیر حالت است (سیستم مرتبه سه). 
نظریّهٔ آشوب یا نظریّهٔ بی&zwnj;نظمی&zwnj;ها به مطالعهٔ سیستم&zwnj;های دینامیکی  آشوب&zwnj;ناک می&zwnj;پردازد. سیستم&zwnj;های آشوب&zwnj;ناک، سیستم&zwnj;های دینامیکی&zwnj;ای غیرخطی  هستند که نسبت به شرایط اولیه&zwnj;شان بسیار حساس&zwnj;اند. تغییری اندک در شرایط  اولیهٔ چنین سیستم&zwnj;هایی باعث تغییرات بسیار در آینده خواهد شد. این پدیده  در نظریهٔ آشوب به اثر پروانه&zwnj;ای مشهور است.
رفتار سیستم&zwnj;های آشوب&zwnj;ناک به ظاهر تصادفی می&zwnj;نماید. با این&zwnj;حال هیچ  لزومی به وجود عنصر تصادف در ایجاد رفتار آشوبی نیست و سیستم&zwnj;های  دینامیکی&zwnj;ی معین (deterministic) نیز می&zwnj;توانند رفتار آشوب&zwnj;ناک از خود نشان  دهند.
می&zwnj;توان نشان داد که شرط لازم وجود رفتار آشوب&zwnj;گونه در سیستم&zwnj;های  دینامیکی&zwnj;ی زمان&zwnj;پیوسته مستقل از زمان (time invariant) داشتن کمینه سه  متغیر حالت است (سیستم مرتبه سه). ]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


<item>
<title>بیایید ایزاک اسیموف را کمی بهتر بشناسیم.</title>
<link>https://wall1.loxblog.com/بیایید-ایزاک-اسیموف-را-کمی-بهتر-بشناسیم</link>
<guid>https://wall1.loxblog.com/بیایید-ایزاک-اسیموف-را-کمی-بهتر-بشناسیم</guid>

<description><![CDATA[
آیزاک آسیموف یا اسحق عاصم&zwnj;اف (به روسی: Исаак Юдович Озимов) (زاده ۲ ژانویه ۱۹۲۰ (۱۱ دی ۱۲۹۸) - درگذشته ۶ آوریل ۱۹۹۲ (۱۷ فروردین ۱۳۷۱)) نویسندهٔ آمریکایی روسی تبار گونه&zwnj;های علمی، علمی-تخیلی، خیال&zwnj;پردازی، 
آیزاک آسیموف یا اسحق عاصم&zwnj;اف (به روسی: Исаак Юдович Озимов) (زاده ۲ ژانویه ۱۹۲۰ (۱۱ دی ۱۲۹۸) - درگذشته ۶ آوریل ۱۹۹۲ (۱۷ فروردین ۱۳۷۱)) نویسندهٔ آمریکایی روسی تبار گونه&zwnj;های علمی، علمی-تخیلی، خیال&zwnj;پردازی، ]]></description>

<pubDate>Fri, 26 Jun 2026 00:01:09 +0330</pubDate>
</item>


</channel>
</rss>

